داده ] ، و أبو نعيم در « حلية » ( ج 1 ، ص 172 ) ، و أبو عمر در « استيعاب » ( ج 2 ، ص 557 ) ، و ذكر كرده سيوطى در « جامع الصغير » و حكم به صحت داده ، و نيز حكم به صحت داده مناوى در « شرح الجامع » ( ج 2 ، ص 215 ) و ابن حجر در « اصابة » ( ج 3 ، ص 455 ) ، و سندى در « شرح سنن ابن ماجه » « 1 » گويد : ظاهر آن است كه دستور خدا در اين مورد حكم واجب است و شايد هم كه مستحب است ، و در هريك از دو صورت آن دستورى كه به پيامبر داده شده است ، امت وى نيز بايد فرمان برند و براى مردم سزاوار چنان است كه بويژه اين چهار تن را دوست داشته باشد » . « 2 »
پيمان پيامبر بزرگ صلّى اللّه عليه و آله و سلّم با أبى ذر
حاكم در مستدرك « 3 » ( ج 3 ، ص 343 ) از طريقى كه آن را صحيح خوانده ، آورده است كه ابو ذر گفت :
« پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمود : اى ابا ذر ! چگونه خواهى بود هنگامىكه در ميان فرومايگى باشى ؟ - و انگشتانش را از هم باز كرد - .
گفتم : اى رسول اللّه ! مىفرمايى چه كنم ؟
فرمود : شكيبائى كن ، شكيبائى كن ، شكيبائى كن . با مردم به اخلاق ايشان معاشرت كنيد و در كارهاشان با آنان مخالف باشيد » . « 4 »
علامه سپس در كلامى گويد :
« اين بود ابو ذر و برترىها و برجستگىها و دانش و پرهيزگارى و اسلام و ايمان و بزرگوارىها و جوانمردىها در روحيات او ، خوىهاى برتر و آغاز و انجام كار و
هامش
( 1 ) . شرح سنن ابن ماجة ، ج 1 ، ص 66 .
( 2 ) . سنن ترمذى ، ج 5 ، ص 594 ، ح 3718 ؛ سنن ابن ماجة ، ج 1 ، ص 53 ، ح 149 ؛ المستدرك على الصحيحن ، ج 3 ، ص 141 ، ح 4649 ؛ ، استيعاب ، قسم دوم / 636 رقم 1014 ، جامع الصغير ، ج 1 ، ص 258 ، ح 1692 .
( 3 ) . مستدرك على الصحيحن ، ج 3 ، ص 386 ، ح 5464 .
( 4 ) . الغدير ، ج 8 ، ص 316 .