عمر فقيهترين و داناترين اصحاب پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ! ؟
از جمله مباحثى كه علامه رحمه اللّه بعنوان شگفتىهاى روزگار « ما عشت أراك الدهر عجبا » از آن نام مىبرد ، كلامى است از صاحب كتاب « الوشيعه » كه وى در آن عمر را فقيهترين صحابه و داناترين اصحاب پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم مىنامد . علامه رحمه اللّه در اينباره گويد : « 1 »
« متحيّرم كه چه بگويم ! درباره روشنفكرى كه خود را فقيهى از فقهاى اسلامى حساب مىكند و اين احاديث و مانند آن - از صحيحها و اخبار حسن ياد شده در جزء سوم ص ( 95 - 100 ) و آنچه ما در اينجا و آنجا مقدم داشتيم - از سخنان صحابه و از اجماع تمام امت اسلامى بر وارث بودن امير المؤمنين عليه السّلام علم پيامبر بزرگ صلّى اللّه عليه و آله و سلّم را صرفنظر مىكند - از اين نصحهاى صريحه - و مىبيند در ميان امت ، از صحابه ، و حتى تا امروز كسى را كه او اعلم و داناتر از امير المؤمنين باشد .
در تعجبّم كه چه بگويم : درباره مردى كه كتابى تأليف مىكند ، از مطالب كهنه و پوسيدهء ننگين و شرمآور ، و نام آن را « الوشيعه » مىگذارد ، بدون توجه به عاقبت بد آن و بدون وحشت از ظاهر شدن عيب آن ، بلكه نزد خويشان و هممسلكانش خرّم و مسرور است ، بر ردّكردن شيعيان ، و نمىداند احمق ، كه فاسد كرد خوشنامى آنها را ، و چهره تاريخ ايشان را با اين بدگوئى و افتراء بنام شيعه سياه كرده ، بدون توجّه به اينكه كاوشگر كنجكاو به زودى پرده از دروغگوئىها و تهمتهاى او برمىدارد و داغ
هامش
( 1 ) . الغدير ، ج 6 ، ص 82 .