به اين سخن خداى تعالى
وَ لَيَنْصُرَنَّ اللَّهُ مَنْ يَنْصُرُهُ
« 1 » مىرسد ، مىگويد : به راستى اشعار ابو طالب دلالت بر ايمانش مىكند . از لابهلاى ( 3000 ) بيت چهره كسى را آشكارا مىتوان ديد ، كه رخسار پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم را به روشنى مىديده و پيامبرى او را درست مىشمرده .
آنگاه بخش گسترده از آنها را ياد كرده ، و از آن جمله اين سرودها را كه بجاى وصيت سروده است :
1 . أوصي بنصر نبىّ الخير أربعة * إبني عليّا و شيخ القوم عبّاسا
2 . و حمزة الأسد الحامي حقيقته * و جعفرا أن تذودا دونه الناسا
3 . كونوا فداء لكم أمّي و ما ولدت * فى نصر أحمد دون الناس أتراسا » « 2 »
ترجمه شعر :
1 . چهار كس را به يارى پيامبر نيكو سفارش مىكنم ؛ پسرم على و بزرگ خاندان عباس را .
2 . و حمزه ، آن شيرى را كه پاسدار حقيقت او است و هم جعفر را ، تا گزند مردم را از او به دور دارند .
3 . اى فداى شما باد مادرم و همه زادگانش ، شما در يارى احمد در برابر مردمان همچون سپرها باشيد .
علامه سپس در پاورقى دربارهء چگونگى تحريف و تصحيف در اين شعر گويد :
« در نسخه چاپ شده « متشابهات القرآن » تصحيف و تحريف در ابيات واقع شده است . راجع : ( ج 2 ، ص 65 ) » . « 3 »
هامش
( 1 ) . حج : 40 . هركه خدا را يارى مىكند خدا او را يارى خواهد كرد .
( 2 ) . الغدير ، ج 7 ، ص 341 .
( 3 ) . الغدير ، ج 7 ، ص 342 .