دو اجر داد و ابو طالب نيز ايمان خويش را پنهان داشت و تظاهر به شرك كرد ، پس خدا دو پاداش به او داد » .
علامه امينى رحمه اللّه درباره اين حديث گويد :
« اين حديث را ثقة الاسلام كلينى در « اصول كافى » « 1 » ( ص 244 ) از امام صادق ، به صورت غير مرفوع به اين لفظ ذكر كرده است : مثل ابى طالب مثل اصحاب كهف است كه ايمان خود را نهان نمودند و تظاهر به شرك كردند ، پس خدا به آنها دو پاداش داد » . « 2 »
به نوشته علامه امينى رحمه اللّه اين روايت را به لفظ ابن أبى الحديد ، سيّد ابن معد در كتابش « الحجّة » « 3 » ( ص 17 ) از طريق حسين بن احمد مالكى آورده و بر آن افزوده است [ اين جمله را ] :
« خارج نشد از دنيا تا از سوى خداى تعالى بشارت بهشت به او داده شد » .
ديگر از روايات كه علامه امينى رحمه اللّه از اهلبيت عليهم السّلام دال بر ايمان ابى طالب ذكر نموده است ، روايتى است از امام رضا عليه السّلام ، كه مىنويسد :
« أبان بن محمّد به على بن موسى الرضا عليه السّلام نوشت : فدايت شوم من در اسلام أبى طالب شك دارم .
پس [ امام رضا عليه السّلام ] به وى نوشت :
وَ مَنْ يُشاقِقِ الرَّسُولَ مِنْ بَعْدِ ما تَبَيَّنَ لَهُ الْهُدى وَ يَتَّبِعْ غَيْرَ سَبِيلِ الْمُؤْمِنِينَ .
« 4 » و بعد از [ آن نوشت ] : اگر تو معتقد به ايمان أبى طالب نباشى راه تو به سوى آتش است .
شرح ابن أبى الحديد ، « 5 » ( ج 3 ، ص 311 ) » . « 6 »
هامش
( 1 ) . أصول كافى ، ج 1 ، ص 448 ، ح 28 ، چاپ جديد .
( 2 ) . الغدير ، ج 7 ، ص 380 .
( 3 ) . الحجّة على الذاهب إلى تكفير أبى طالب ، ص 84 ، چاپ جديد .
( 4 ) . نساء ، 115 . هركس پس از روشن بودن راه حق بر او ، با رسول خدا به مخالفت برخيزد و راهى غير طريق اهل ايمان پيش گيرد .
( 5 ) . شرح نهج البلاغه ، ج 14 ، ص 68 ، كتاب 9 ، چاپ جديد .
( 6 ) . الغدير ، ج 7 ، ص 381 .