روى اين حساب چه اشكالى دارد حضرت على ( عليه السّلام ) كسى باشد كه هزار ركعت نماز خواندن در شبانهروز را سنّت قرار داده باشد ؟
چنان كه باجى و سيوطى و سكتوارى و ديگران تصريح كردهاند نخستين كسى كه نماز تراويح ( هزار ركعت نماز در شبهاى ماه رمضان ) را سنّت قرار داده عمر بن الخطاب در سال 14 هجرى بوده است . ( محاظرات الاوائل ص 98 )
و بهجا آوردن نماز جماعت در ماه رمضان نيز از بدعتهاى عمر است . ( طرح التثريب 3 / 92 )
يا 80 تازيانه به شارب الخمر ( محاظرات الاوائل 111 ) يا سنّت معاويه در ارث و ديه ( البدايه و النهايه 9 / 232 ) يا عمل عمر بن عبد العزيز در مورد سنّت قرار دادن رسم تبريك در عيد ( تاريخ ابن عساكر 2 / 365 ) همه اينها و موارد ديگر .
و گفته پيامبر ( صلّى اللّه عليه و آله ) : « عليكم بسنّتى و سنّة الخلفاء الرّاشدين المهديّين » ( مستدرك حاكم 1 / 96 ) بر شما باد به سنّت من و سنّت خلفاء راشدين هدايتيافته . اين روايت مگر از طريق صحيح نرسيده ؟ اگر رسيده چرا به سنّتهاى خلفاى منهاى حضرت على ( عليه السّلام ) اهميت مىدهيد و از شمول آن نسبت به سنّتهاى امير المومنين ( عليه السّلام ) منع مى نمائيد ؟ و در پايان اين قسمت علّامه امينى از كتاب اقامه الحجه على انّ الاكثار فى التعبد ليس ببدعه تأليف محمّد عبد الحى حنفى نام مىبرد كه در ردّ پندارهاى ابن تيميه در اينباره نوشته شده است كه علاقمندان براى ملاحظه قسمتهائى از آنكه علّامه امينى آورده به جلد پنجم الغدير مراجعه كنند .
400 - خاموشى ابن تيميه در برابر اعمالى كه بيشتر از هزار ركعت نماز خواندن در شبانهروز وقت مىگيرد .
علّامه امينى اضافه مىكند اعمال طاقتفرسائى را اهل سنّت به بعضى نسبت دادهاند كه بيش از هزار ركعت نماز خواندن در شبانهروز وقت مىگيرد و هيچكس از ابن تيميه و ديگران به آن