على ( ع ) را در خلافت . آخر قرار دادند در حالى كه على ( ع ) بر همه مقدّم به خلافت بود .
على ( ع ) درهم كوبيد دليران را وقتى ديدند در دست او شمشير « 1 » .
ملاحظه : اين اشعار را علاوهبر حموى از علماء عامه عماد الدين ابو جعفر محمّد بن ابى القاسم محمّد طبرى آملى و صاحب بشاره المصطفى لشيعه المرتضى و صاحب رياض العلماء در شرح شريف مرتضى نقل كردهاند .
110 - نگاهى به زندگى محمّد حميرى
علّامه امينى مىنويسد : محمّد بن عبد اللّه حميرى رفيق عمرو عاص گمان مىرود پسر قاضى بن محمّد حميرى است همانكه معاويه ديوان خاتم را به عهده او گذاشت وى علاوهبر سمت قاضى سمت ديوان خاتم را به عهده داشت و معاويه كسى بود كه ديوان خاتم را تاسيس كرد ( ابن طقطقى در الاداب السلطانيه ص 72 و جهشيارى در الوزرا و الكتاب ص 15 به آن اشاره كردهاند ) و به احتمال قوى گوينده اين اشعار خود قاضى عبد اللّه بن محمّد حميرى باشد كه در تاريخ نام پدر بهجاى پسر گذاشته شده است .
هامش
( 1 ) - بيان فضائل حضرت على ( ع ) در مجلس معاويه از زبان يكى از ياران معاويه از نمونههاى ارادهء خدا بر پيروزى حق بر باطل است ( معراجى )