فصل اول اشعار كميت
111 - اشعار كميت در وصف حضرت على ( ع )
لفقدان الخضارم من قريش * و خير الشّافعين معا شفيعا
لدى الرّحمان يصدع با المثانى * و كان له ابو حسن قريعا
حطوطا فى مسّرته و مولى * الى مرضاة خالقه سريعا
و اصطفاه النّبى على اختيار * بما اعين الرّفوض له المذيعا
و يوم الدّوح دوح غدير خم * ابان له الولاية لواطيعا
و لكن الرّجال تبايعوها * فلم ار مثلها خطرا مبيعا
فلم ابلغ بها لعنا و لكن * اساء بذك اوّلهم صنيعا
فصار بذاك اقربهم لعدل * الى جور و احفظهم مضيعا
اضاعوا امر قائدهم فضلّوا * و اقومهم لدى الحدثان ريعا
تناسوا حقّه و بغوا عليه * بلا ترة و كان له قريعا
كميت بعد از اينكه مىسرايد كه اشك چو دلو پر آب كه بريزد مىريزد و اندوه با ماست علت را در اشعار زير بيان مىكند .
اين اندوه و اشك براى از دست دادن بزرگان قريش و بهترين شفاعتكنندگان در پيشگاه خداست .
پيامبر آشكارا نزد خدا سوره حمد مىخواند و ابو الحسن على ( ع ) برگزيده اوست .
على ( ع ) مولائى است كه از شادى گريزان و به سوى رضايت خداوند شتابان
پيامبر او را برگزيد و كسانى كه از اين گزينش ناراحت بودند را به زانو درآورد . در روز دوح ( روزيكه پيامبر در غدير خم كه درختان كهنسال داشت فرود آمد ) غدير خمّ ، ولايت او را