را نموده و به حالم سودى داشت اين كار را مىكردم و اگر مىتوانستم از اين مهالك فرار مى كردم اكنون خود را بين زمين و آسمان معلق مىبينم .
فصل ششم اشعار محمّد حميرى
109 - اشعار محمّد حميرى در وصف على ( ع )
شيخ الاسلام حموى در فرائد السمطين باب 68 باسناد خود از . . . هشام بن محمّد از پدرش روايت مىكند كه طرماح طائى با هشام مرادى و محمّد بن عبد اللّه حميرى نزد معاويه بودند معاويه بدره زرى پيش خود نهاده بود و گفت اى شعراء عرب هركس شعر حقى درباره على ( ع ) گويد اين كيسه زر از او باشد طرماح و سپس هشام مرادى بلند شدند هركدام به على ( ع ) ناسزا گفتند معاويه گفت : بنشينيد عمرو عاص به محمّد بن عبد اللّه حميرى گفت : تو بلند شو و درباره على ( ع ) جز حق نگو وى برخاست و اشعار زير را گفت و معاويه بدره زر را به او داد .
و لا و اللّه لا تزكو صلاة * به غير ولاية العدل الامام
امير المومنين بك اعتمادى * و بالعزّ الميامين اعتصامى
فهذا القول لى دين و هذا * الى لقياك يا ربّى كلامى
برأت من الّذى عادى عليّا * و حاربه من اولاد الطّفام
تناسوا نصبه فى يوم خم * من البارى و من خير الانام
برغم الانف من شينا كلامى * علىّ فضله كا البحر طامى
و ابرأ من اناس اخرّوه * و كان هو المقدّم بالمقام
علىّ هزم الابطال لمّا * رأوا فى كفه يرق الحسام