پوشيده است فرموده اوّل سوره قرار دهند و سپس 17 سوره مكى را كه آيات مدنى در آنها قرارگرفته و چند سورهء مدنى كه آيات مكى در آن قرار گرفته از كتب مشهور اهل سنن مثل اتقان سيوطى ، تفسير قرطبى و . . . ذكر مىكند دوم اينكه ممكن است اين آيات مثل سورهء حمد و آيات ديگر چندبار نازل شده باشد .
ج : آيه
إِذْ قالُوا اللَّهُمَّ إِنْ كانَ هذا هُوَ الْحَقَّ مِنْ عِنْدِكَ فَأَمْطِرْ عَلَيْنا حِجارَةً مِنَ السَّماءِ
( 32 انفال ) . بعد از بدر نازل شده علّامه امينى در جواب گويد : ملازمهاى بين اين آيه و آن شخص نيست اين آيه ربطى به ارتداد جابر ندارد .
د : آيه
ما كانَ اللَّهُ لِيُعَذِّبَهُمْ وَ أَنْتَ فِيهِمْ وَ ما كانَ اللَّهُ مُعَذِّبَهُمْ وَ هُمْ يَسْتَغْفِرُونَ
( 33 انفال ) . در مكّه نازل شده و در آنجا عذاب نازل نگرديده است . جواب ملازمهاى بين عذاب نشدن مردم مكه چون خداوند مىدانست بعضى از آنها بعدا مسلمان مىشوند و عذاب شدن جابر معاند نيست بعلاوه خود پيامبر ( ص ) جاهائى نفرين كرد و معاندين معذب شدند . از جمله مسلم در صحيح خود ( 2 / 468 ) از ابن مسعود آورده پيامبر ( ص ) دربارهى مردم مكه دعا كرد و قحطى پديدار شد بطوريكه گوشت مردار و لاشهى حيوانات را مىخوردند و ابن اثير در تاريخ كامل ( 2 / 27 ) آورده ابو زمعه كه با يارانش به پيامبر چشمك زده و مسخره مىكردند به نفرين پيامبر ( ص ) كور شد و ابن عبد البّر در الاستيعاب در حاشيهى اصابه ( 1 / 218 ) آورده كه حكم بن ابى العاص كه در راه رفتن پيامبر تقليد مىكرد با نفرين پيامبر تا آخر عمر مىلرزيد و در خصائص بيهقى ( 1 / 147 ) از طريق ابى نوفل از پدرش آورده لهب پسر
ابو لهب به پيامبر ( ص ) دشنام داد و حضرت نفرين كرد كه خدايا سگ خود را بر او مسلط فرما و بعد از اين ابو لهب وقتى پسرش را به شام با مال التّجاره مىفرستاد سفارش مىكرد من از نفرين پيامبر ( ص ) بر او هراسناكم او را مواظبت كنيد و غلامان او هرمنزل كه مىرسيدند لهب را كنار ديوار مىخواباندند و با اثاثيه مىپوشاندند تا اينكه شبى درندهاى آمد او را به قتل رساند و موارد ديگر همچنين چند اشكال بىپايهى ديگرى ابن تيميه مطرح ساخته كه علّامه