محمّد بن حسن بن على طوسى ، اتهام وارد مىكند و كتابهاى مقدس و پاك آنان را سبك مىشمارد ، درحالىكه در اين كتابها ، علوم آل محمّد صلّى اللّه عليه و آله به وديعه نهاده شده است . و دربارهء اساتيد آنها كه قهرمانان علم و افراد نمونهء روى زمين بودهاند ، ترديد و شك روامىدارد ، در صورتى كه آنها عمر خويش را براى نصيحت ، تبليغ و آشنايى انسانها با خدا ، كتاب خدا ، پيامبر خدا و ائمه و پيشوايان مسلمين وقف كردند .
[ 3 - امتياز شيعه اين است كه شدت حرمت دروغ در حديث است . ]
3 - چه افراد نيك و چه اشخاص بد ، از حكم دروغ ، از نظر اين افراد پاك ، مطلعاند و هزارها كتاب از نوشتههاى آنان كه در همه جا منتشر شده ، گواه است كه آنها كاذبان و دروغگويان را لعن مىكنند ؛ اعلان مىكنند كه دروغ در حديث ، از گناهان بزرگى است كه موجب داخل شدن در آتش است . و دروغ عمدى در حديث را موجب بطلان روزه مىدانند و اگر در ماه رمضان باشد ، موجب قضا و كفاره خواهد شد ، چنانكه دربارهء ساير مفطرات روزه ، در صورت عمد ، قايلاند .
كتابهاى فقه و حديث آنان ، با صراحت ، اين حقيقت را گفته است ، پس چگونه در نقل حديث ، آنان را متهم مىسازند ، درحالىكه آنها نيكان و برگزيدگاناند ؛ اهل تهجد در شب بودهاند و همواره روزهدار ؟
چه شد كه نيكان شيعيان آل محمّد صلّى اللّه عليه و آله و دوستان آنها متهماند ، اما داعيان خوارج ، مرجئه ، و قدريه مبرّا هستند ؟ ! آيا اين را جز به حساب ظلم صريح و يا جهل و نادانى قبيح و پست مىتوان گذاشت ؟
از خذلان و خوارى به خدا پناه مىبريم ، و از بدى عواقب ظلم ، دشمنى و عداوت از او پناه مىجوييم . و لا حول و لا قوّة الّا باللّه العلىّ العظيم .
و السّلام
ش