نامهء بيستم 9 / ذى الحجه / 1329
1 - اشارهء اجمالى به نصوص ؛
2 - حديث « خانه ( الدار ) » ، در روز هشدار ( يوم الانذار ) ؛
3 - نويسندگان و نقلكنندگان سنّى اين حديث .
[ 1 - اشارهء اجمالى به نصوص ؛ ]
1 - كسانى كه از سيره و تاريخ زندگانى پيامبر آگاهى داشته باشند ، و كسى كه تأسيس دولت اسلامى ، تشريع احكام ، آماده و مهيا ساختن پايههاى آن ، نزول قوانين و تنظيم شئون آن از ناحيهء خداوند را به خوبى بداند و به آن احاطه پيدا كند ، مىيابد كه على عليه السّلام وزير رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله در امور ، پشتيبان او در برابر دشمن ، ظرف علم او ، وارث حكم و فرمانش ، وليعهد وى و صاحب امر خلافت پس از آن حضرت مىباشد . و آن كس كه بر گفتار و كردار پيامبر ، در سفر و حضر ، دست يابد ، نصوص متواتر و پىدرپى آن حضرت را ، در اينباره خواهد يافت .
اين جريان از آغاز دعوتش تا پايان عمرش ، به وضوح و روشنى ديده مىشود .
[ 2 - حديث « خانه ( الدار ) » ، در روز هشدار ( يوم الانذار ) ؛ ]
2 - براى شما كافى است كه آنچه را در آغاز اسلام و در مكّه ، پيش از رونق گرفتن اسلام اتفاق افتاد ملاحظه فرمايى .
آرى ، هنگام نزول آيهء
« وَ أَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ ؛
قوم و خويشان نزديكت را انذار فرما » « 1 » آنها را به خانهء عمويش ، ابو طالب ، جمع كرد . در آنروز چهل نفر بدون كم و زياد
هامش
( 1 ) - شعراء ، آيهء 214 .