نسائى نيز اين حديث پرارزش را از ابن عباس ، در صفحهء 6 از كتاب خصائص العلويه و حاكم ، در صفحهء 132 ، جزء سوم مستدرك نقل نمودهاند .
ذهبى هم در تلخيص خود آن را آورده و به صحت آن اعتراف نموده است .
جزء ششم كنز العمال نيز در اختيار شماست و حديث در آن ، مفصلا آمده است « 1 » . لازم است شما به منتخب كنز العمال كه در حاشيهء مسند امام احمد چاپ شده است ، مراجعه كنى . به حاشيه صفحهء 41 تا 43 ، جزء 5 ، نگاه كن ، تفصيل را خواهى يافت و همين براى ما كافى و بهترين دليل است .
و السّلام
ش
هامش
( 1 ) - به حديث 6008 ، در صفحهء 392 مراجعه فرما كه آن را از ابن جرير نقل نموده است . حديث 6045 ، صفحهء 396 را نيز بنگر كه آن را از احمد در مسند از ضياء مقدسى در المختاره و طحاوى و ابن جرير نقل كرده و آن را صحيح شمرده است . به حديث 6056 در صفحهء 397 رجوع كن ، مىيابى كه آن را ابن اسحاق ، ابن جرير ، ابن حاتم ، ابن مردويه ، ابو نعيم و بيهقى در شعب الايمان و دلائل نقل كردهاند . مراجعه به حديث 6102 ، صفحهء 401 روشن مىسازد كه از ابن مردويه و به حديث 6155 در صفحهء 408 روشن مىسازد كه از احمد در مسندش و ابن جرير و ضياء در المختاره نقل شده است . كسى كه كنز العمال را بررسى كند ، اين حديث را در جاهاى ديگر آن نيز خواهد يافت و هرگاه به صفحهء 255 ، از جلد 3 شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد مراجعه كنى يا اواخر شرح خطبهء « قاصعه » از اين كتاب را ملاحظه نمايى ، اين حديث را به همان طويلى خواهى يافت .