وى در سال 97 يا 98 به هنگام زمامدارى سليمان بن عبد الملك از دنيا رفت و نيز گفته شده است كه در سال 100 يا 101 ، هنگام حكومت عمر بن عبد العزيز رخت از جهان بربسته است . و اللّه أعلم .
* * *
30 - سالم بن ابى حفصه عجلى كوفى
شهرستانى در كتاب ملل و نحل او را از رجال شيعه شمرده و فلاس گفته است :
ضعيف است و در تشيع ، افراطى بوده است .
ابن عدى گفته است : بر او از اين نظر عيب گرفتهاند كه دربارهء اهل بيت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله غلوّ مىكند ، ولى از نظر من ، بىعيب است .
محمّد بن بشير عبدى مىگويد : سالم بن ابى حفصه را مردى احمق و داراى محاسنى طولانى يافتم ؛ اما چه محاسنى ! او مىگفت : دوست داشتم كه در همهچيز شريك على عليه السّلام بودم .
حسين بن على جعفى گفته است : سالم بن ابى حفصه را طويل اللّحية و احمق ديدم .
همواره مىگفت :
لبيك ! اى كشندهء نعثل !
لبيك ! اى هلاك كنندهء بنى اميه ، لبيك !
عمرو بن ذرّ به سالم بن ابى حفصه گفته است : تو عثمان را كشتهاى ! پاسخ داد : من ؟
گفت : آرى ، چون تو به قتل او راضى هستى ؟
على بن مدينى مىگويد : از جرير شنيدم كه مىگفت : سالم بن ابى حفصه را من ترك گفتم ؛ چون مدافع شيعه بود ، يعنى در برابر دشمنان ، به سختى ، از شيعه دفاع مىكرد .
ذهبى شرح حال وى را نگاشته و آنچه را گفتيم ، آورده است .
ابن سعد ، در كتاب طبقات ، جزء ششم ، صفحهء 234 ، شرح حال او را آورده و بيان كرده است كه او آيين تشيع داشت و شيعهاى سرسخت بود . سالم ، در عصر بنى عباس ، وارد مكّه شد ، درحالىكه مىگفت : لبيك ، لبيك ! اى نابود كنندهء بنى اميه ، لبيك !
او داراى صدايى غرّا و رسا بود . صدايش به گوش داود بن على رسيد ، پرسيد :