[ الحديث 1451 ثواب الموحدين و العارفين و بيان وجوب المعرفة و علته ]
و فيه أيضا : في ذلك الجزء ، عن المفضّل بن عمر الجعفي قال :
قال أبو عبد اللّه جعفر بن محمّد عليهما السّلام : إنّ اللّه تعالى ضمن للمؤمن ضمانا ، قال : قلت :
و ما هو ؟ قال ضمن له إن أقرّ للّه بالرّبوبية و لمحمّد صلّى اللّه عليه و آله بالنبوّة و لعليّ عليه السّلام بالإمامة و أدّى ما افترض عليه أن يسكنه في جواره ، قال : فقلت : هذه و اللّه هى الكرامة الّتي لا يشبهها كرامة الآدميّين ، ثمّ قال أبو عبد اللّه عليه السّلام : إعملوا قليلا تنعّموا كثيرا .
[ الحديث 1452 استحباب كثرة التنفل ]
و فيه أيضا : في ذلك الجزء ، عن أبي عثمان قال : كنّا مع سلمان الفارسي رحمه اللّه تحت شجرة فأخذ غصنا منها فنفضه فتساقط ورقه فقال : أ لا تسألوني عمّا صنعت ؟ فقلنا : خبّرنا ، فقال : كنّا مع رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله في ظلّ شجرة فأخذ غصنا منها فنفضه فتساقط ورقه فقال : أ لا تسألوني عمّا صنعت ؟ فقلنا : أخبرنا يا رسول اللّه قال :
إنّ العبد المسلم إذا قام إلى الصّلوة تحاطّت عنه خطاياه كما تحاطّت ورق هذه الشّجرة .
هامش
( 1 ) 1451 - و نيز در همان كتاب و جزء : از مفضل بن عمر جعفى روايت شده كه حضرت صادق ( ع ) فرمود : خداى تعالى ضمانتى را براى مؤمن عهده دار گشته ، مفضل گويد عرضكردم آن چه باشد ؟ فرمود : ضمانت نموده براى او كه اگر بربوبيت و پروردگارى خدا و نبوت و پيمبرى محمد ( ص ) و امامت على ( ع ) اقرار نموده و آنچه را كه بر او واجب كرده بجا آورد ، او را در جوار رحمت ( و بهشت ) خود جاى دهد ، مفضل گويد عرضكردم به خدا سوگند ، اين آن كرامت و بخششى است كه بخشش آدميزادگان به آن شباهت نرساند سپس حضرت صادق ( ع ) فرمود : اندكى ( بفرمان و دستورات خدا ) عمل نمائيد تا بسيار بهرهمند گرديد ( مدت كم و كوتاهى او امر خدا را در دنيا اطاعت كنيد تا پس از مرگ هميشه از نعمتهاى بىپايان و بسيار بهشتى متنعم و بهرهمند شويد ) .
( 2 ) 1452 - و نيز در همان كتاب و جزء : از ابى عثمان روايت شده كه گفت : ما ( جماعتى ) با سلمان فارسى كه خدا رحمتش فرمايد زير درختى بوديم ، پس سلمان شاخهاى از آن درخت را گرفت و تكانش داد و برگش بريخت و گفت آيا شما از سبب عملى كه من انجام دادم پرسش نميكنيد ، پس گفتيم بما خبر ده ( و ما را از سبب عمل خود آگاه نما ) سلمان گفت : ما جماعتى خدمت رسول خدا ( ص ) در زير سايهء درختى بوديم پس حضرت شاخهاى از آن درخت را بگرفت و حركت داد و برگش ريخت و بما فرمود : آيا از من از سبب عملى كه انجام دادم سؤال نميكنيد ؟ پس عرضكرديم اى رسول خدا بما خبر ده ، فرمود : همانا بنده و شخص مسلمان هنگامى كه به نماز ميايستد گناهانش از او ميريزد چنانچه برگ اين درخت بريخت .