بيوتهم فانّ لقياهم حياة أمرنا ، قال : ثمّ رفع يده عليه السّلام فقال : رحم اللّه من أحيا أمرنا .
[ الحديث 1436 فضل المساجد ]
و فيه أيضا : في ذلك الجزء ، عن أبي هريرة قال : قال رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله : المساجد سوق من أسواق الاخرة ، قراها المغفرة و تحفتها الجنّة .
[ الحديث 1437 الذّنوب ]
في الكافي : ( كتاب الإيمان و الكفر ) باب « الذّنوب » عن زرارة ، عن أبي جعفر عليه السّلام قال : [ قال ] ما من عبد إلّا و في قلبه نكتة بيضاء ، فاذا أذنب ذنبا خرج في النكتة سوداء ، فان تاب ذهب ذلك السواد و إن تمادى في الذّنوب زاد ذلك السواد حتّى يغطّى البياض ، فاذا تغطىّ البياض لم يرجع صاحبه إلى خير أبدا و هو قول اللّه عزّ و جلّ :
كَلَّا بَلْ رانَ عَلى قُلُوبِهِمْ ما كانُوا يَكْسِبُونَ
.
هامش
رسالت ذكر و گفتگو شود و زنده گردد ) سپس حضرت دست مبارك خود را بجانب آسمان بلند كرد و فرمود : خدا رحمت كند كسى را كه امر ما را زنده گرداند .
( 1 ) 1436 - و نيز در همان كتاب و جزء : از ابى هريره روايت شده كه رسول خدا ( ص ) فرمود : مسجدها بازارى از بازارهاى آخرت است كه پذيرائى آنها آمرزش و تحفهء آنها بهشت است ( در مساجد متاع و زاد و توشه جهت آخرت آماده شود و خداوند از واردين بآمرزش پذيرائى نموده و بهشت را بعنوان تحفه عطا فرمايد ) .
( 2 ) 1437 - در كافى : ( كتاب ايمان و كفر ) باب « ذنوب » از زراره از حضرت باقر ( ع ) روايت شده كه فرمود : هيچ بندهاى نيست جز آنكه در قلب او نقطهء سفيدى باشد ، پس چون مرتكب گناهى شود در آن نقطهء سفيد نقطهء سياهى پديدار شود ، پس اگر ( از آن گناه ) توبه كند آن سياهى از بين ميرود و اگر در گناهان فرو رود آن سياهى زياد گردد تا آن سفيدى را بپوشاند ، پس چون آن سفيدى به كلى پوشيده شود صاحب آن قلب به عمل خير و نيك هرگز باز نگردد ، و اين فرمودهء خداى با عزت و جلال ( در قرآن كريم ) است :كَلَّا بَلْ رانَ عَلى قُلُوبِهِمْ ما كانُوا يَكْسِبُونَ( نه چنين است بلكه علاقه و محبت آن گناهانى كه مرتكب گشتهاند بر قلبهاى ايشان غلبه نموده و از اثر كردن مواعظ و نصايح حاجب و مانع گشته ) .
بيان : نقطهء بيضاء ، استعداد و آمادگى قلب براى تأثر و قبول مواعظ است ، و چون انسان معصيتى انجام دهد و قلبش از لذت آن گناه متأثر گردد ميل بسنخ آن معصيت كند و نافرمان خداوند شود ، و هر چند در لذت معاصى فرو رود تمايلش بشهوات زياد گردد تا حدى كه ديگر رجوع بفرمانبردارى خدا و خوددارى از شهوات نتواند نمود و به كلى از دستورات الهيه سرپيچى كرده و منحرف گردد و مواعظ در او اثر ننمايد .بيدل گمان مبر كه نصيحت كند قبول * من گوش استماع ندارم لمن تقول