أبو عبيد قال : سمعت جعفر بن محمّد عليهما السّلام يقول لأصحابه و أنا حاضر : إتقوا اللّه و كونوا إخوة بررة متحابّين في اللّه متواصلين متراحمين تزاوروا و تلاقوا و تذاكروا و احيوا أمرنا .
[ الحديث 1269 فيما وعظ لقمان إبنه ]
و فيه أيضا : ( الجزء الثالث ) عن حمّاد بن عيسى ، عن أبي عبد اللّه جعفر بن محمّد عليهما السّلام قال : كان فيما وعظ لقمان إبنه قال له : يا بنيّ ! اجعل في أيّامك و لياليك و ساعاتك نصيبا لك في طلب العلم فانّك لن تجد لك تضييعا مثل تركه .
[ الحديث 1270 في قول الله تعالى فَأُوْلئِكَ يُبَدِّلُ اللَّهُ سَيِّئاتِهِمْ حَسَناتٍ وَ كانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحِيماً
]
و فيه أيضا : في ذلك الجزء ، عن محمّد بن مسلم الثقفي قال : سألت أبا جعفر محمّد بن علي عليهما السّلام عن قول اللّه عزّ و جل :
فَأُوْلئِكَ يُبَدِّلُ اللَّهُ سَيِّئاتِهِمْ حَسَناتٍ وَ كانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحِيماً
، فقال عليه السّلام : يؤتى بالمؤمن المذنب يوم القيامة حتّى يقام بموقف الحساب فيكون اللّه تعالى هو الّذي يتولّى حسابه لا يطّلع على حسابه أحدا من النّاس فيعرّفه ذنوبه حتّى إذا أقرّ بسيّئاته قال اللّه عزّ و جلّ لملائكته [ لكتبته ] بدّلوها حسنات و أظهروها للنّاس ، فيقول النّاس حينئذ ما كان لهذا العبد سيّئة واحدة ثمّ
هامش
ابو عبيد مرا حديث كرد و گفت از حضرت صادق جعفر بن محمد عليهما السّلام شنيدم كه باصحاب خود در حالى كه من خدمتش حاضر بودم ميفرمود : از خدا بپرهيزيد و نسبت به يكديگر برادرانى باشيد نيكىكننده و در راه خدا همديگر را دوست دارنده و با هم بسبب احسان و نيكى نمودن پيوندكننده و به يكديگر ترحم و مهربانى نمائيد و به زيارت و ديدار يك ديگر برويد و همديگر را ملاقات كنيد و از امور و سخنان دينى و احاديث با يك ديگر سخن گوئيد و امر ولايت ما را زنده بداريد .
( 1 ) 1269 - و نيز در همان كتاب : ( جزء سوم ) از حماد بن عيسى از حضرت صادق جعفر بن محمد عليهما السّلام روايت شده كه فرمود : در آنچه كه لقمان پسرش را به آن موعظه كرد اين بود كه به او گفت اى فرزندم ، در روزها و شبها و ساعات ( زندگى ) خود قسمتى را براى خودت در طلب علم و دانش قرار بده ، زيرا تو براى خود هيچ گونه ضايع و تباه ساختنى را مانند ترك تحصيل علم هرگز نخواهى يافت ( زيان و پشيمانى دانش نياموختن سر آمد زيانها است ) .
( 2 ) 1270 - و نيز در همان كتاب و جزء : از محمد بن مسلم ثقفى روايت شده كه گفت از حضرت باقر ( ع ) از فرمودهء خداى با عزت و جلال :فَأُوْلئِكَ يُبَدِّلُ اللَّهُ سَيِّئاتِهِمْ حَسَناتٍ وَ كانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحِيماً، پرسش نمودم پس حضرت فرمود : روز قيامت مؤمن گناهكار را مىآورند تا آنكه در موقف حساب ميايستد پس خداى تعالى خودش حساب او را بعهدهء ميگيرد كه بر حساب وى هيچ يك از مردم را آگاه نميفرمايد ، پس گناهانش را به او مينماياند تا چون بگناهان خود اقرار كند خداوند با عزت و جلال بفرشتگان ( بفرشتگان نويسندهء اعمال ) او فرمايد : گناهان وى را بحسنات ( بطاعات و كارهاى نيك ) تبديل كنيد و بر مردم ظاهر