[ الحديث 1201 في قوله تعالى وَ هُدُوا إِلى صِراطِ الْحَمِيدِ
]
في مجمع البيان : سورة الحج ، ذيل تفسير قوله تعالى :
وَ هُدُوا إِلى صِراطِ الْحَمِيدِ
، و روى عن النبي صلّى اللّه عليه و آله أنّه قال : ما أحد أحبّ إليه الحمد من اللّه عزّ ذكره
.
[ الحديث 1202 في عقوبات المعاصي العاجلة ]
في الكافي : ( كتاب الإيمان و الكفر ) باب ( في عقوبات المعاصي العاجلة » عن أبان ، عن رجل ، عن أبي جعفر عليه السّلام قال : قال رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله : خمس إن أدركتموهنّ فتعوّذوا باللّه منهنّ : لم تظهر الفاحشة في قوم قطّ حتّى يعلنوها إلّا ظهر فيهم الطاعون و الأوجاع الّتي لم تكن في أسلافهم الّذين مضوا ، و لم ينقصوا المكيال و الميزان إلّا اخذوا بالسنين و شدّة المؤونة وجور السلطان ، و لم يمنعوا الزكاة إلّا منعوا القطر من السماء ، و لولا البهائم لم يمطروا ، و لم ينقضوا عهد اللّه و عهد رسوله إلّا سلّط اللّه عليهم عدوّهم و اخذوا بعض ما في أيديهم ، و لم يحكموا به غير ما أنزل اللّه إلّا جعل اللّه عزّ و جلّ بأسهم بينهم .
هامش
( 1 ) 1201 - در مجمع البيان : سورهء حج ، ذيل تفسير فرمودهء خداى تعالى :وَ هُدُوا إِلى صِراطِ الْحَمِيدِ، از پيغمبر اكرم ( ص ) روايت شده كه فرمود : هيچ كسى نيست كه از خداوند حمد و ستايش را بيشتر دوست بدارد ( خدا حمد و ستايش بندگانش را بسيار دوست ميدارد ) .
( 2 ) 1202 - در كافى : ( كتاب ايمان و كفر ) در باب « عقوبات معاصى در دنيا » از ابان از مردى از حضرت باقر ( ع ) روايت شده كه رسول خدا ( ص ) فرمود : پنج گناه بزرگ است كه اگر آنها را مشاهده و درك كرديد ( در زمان شما بوقوع پيوست ) پس از ( مفاسد و عقوبات ) آنها به خدا پناه ببريد : در هيچ قومى زنا هرگز ظاهر نگشت تا آنكه آن را علنى و آشكارا نمودند مگر آنكه طاعون و درد ( و بيمارى ) هائى كه در پيشينيان گذشتهء آنها نبوده در آنان ظاهر و هويدا گرديد ؛ وكيل و وزن را كم نكردند مگر آنكه ( در اثر كم فروشى ) بقحط و تنگى معيشت و ظلم سلطان مبتلا و گرفتار شدند ؛ و از دادن زكات خوددارى ننمودند مگر آنكه آنها از باران آسمان محروم گشتند ، و اگر حيوانات نبودند به كلى باران بر ايشان نمىباريد ؛ و عهد خدا و رسول خدا را نشكستند مگر آنكه خداوند دشمن آنان را بر ايشان چيره گردانيد و بعض از آنچه ( از نعمتها ) در دستها و اختيار آنها بود از ايشان گرفته شد ؛ و به غير آنچه خدا فرو فرستاده و قرار داده بود حكم نكردند مگر آنكه خداوند با عزت و جلال سختى و ستيزهگيشان را ميان خودشان قرار داد .