[ الحديث 1192 لا يستغني شيعتنا عن أربع ]
و فيه أيضا : الباب الثاني ( الفصل الثالث في السواك ) من كتاب روضة الواعظين ، قال أبو الحسن موسى عليه السّلام : لا يستغني شيعتنا عن أربع : عن خمرة يصلّى عليها ، و خاتم يتختّم به ، و سواك يستاك به ، و سبحة من طين قبر الحسين عليه السّلام فيها ثلاث و ثلاثون حبّة متى قلّبها ذاكرا للّه كتب اللّه له بكلّ حبّة أربعين حسنة ، و إذا قلّبها ساهيا يعبث بها كتب اللّه له عشرين حسنة .
[ الحديث 1193 في الاستشفاء بآيات القرآن للثؤلول ]
و فيه أيضا : الباب الحاديعشر ، الفصل الثاني « في الاستشفاء بآيات القرآن للثؤلول » يأخذ صاحبه قطعة ملح و يمسح بها الثؤلول و يقرأ عليه ثلاث مرّات :
لَوْ أَنْزَلْنا هذَا الْقُرْآنَ عَلى جَبَلٍ
، إلى آخر السورة و يطرحها في تنّور و ينصرف سريعا يذهب إنشاء اللّه .
و اخرى يقرأ على ثلاث شعيرات :
وَ مَثَلُ كَلِمَةٍ خَبِيثَةٍ كَشَجَرَةٍ خَبِيثَةٍ اجْتُثَّتْ مِنْ فَوْقِ الْأَرْضِ
مالها من قرار ، و يديرها على الثؤلول ثمّ يدفنها في موضع نديّ في محاق
هامش
( 1 ) 1192 - و نيز در همان كتاب : باب دوم ( فصل سوم در مسواك نمودن ) از كتاب روضة الواعظين از حضرت موسى بن جعفر ( ع ) روايت شده كه فرمود : پيروان ما از چهار چيز بىنياز نيستند : از جا نماز حصيرينى كه بر آن نماز گزارند ( به جهت طهارت و پاكيزه بودن محل نماز و براى سجده كردن بر آن در صورتى كه از جهت تقيه بر مهر نتواند سجده كند ) و انگشترى كه آن را در دست نمايد و مسواكى كه با آن مسواك كند ، و تسبيحى از خاك قبر حسين ( ع ) كه داراى سى و سه دانه باشد ، هر گاه آن را بگرداند در حالى كه ذكر خدا گويد خداوند بهر دانه چهل حسنه ( در نامهء عملش ) براى او مينويسد ، و چون تسبيح را بگرداند در حالى كه ذكر گفتن را فراموش كرده باشد خداوند ثواب بيست حسنه براى او مينويسد .
( 2 ) 1193 - و نيز در همان كتاب : باب يازدهم ، فصل دوم « در استشفاء بآيات قرآن براى بر طرف گشتن زگيل » ذكر شده ، كسى كه زگيل دارد پارهء نمكى را ميگيرد و بر زگيل ميمالد و سه بار آيهء :لَوْ أَنْزَلْنا هذَا الْقُرْآنَ عَلى جَبَلٍ( تا آخر سورهء حشر ) را بر آن پارهء نمك ميخواند و آن را در تنورى ميافكند و ( از كنار تنور ) با شتاب برميگردد ان شاء اللَّه زگيل بر طرف مىشود .
و دستور ديگرى ( براى معالجهء زگيل ) اين آيه را بر سه دانه جو ميخواند :وَ مَثَلُ كَلِمَةٍ خَبِيثَةٍ كَشَجَرَةٍ خَبِيثَةٍ اجْتُثَّتْ مِنْ فَوْقِ الْأَرْضِ ما لَها مِنْ قَرارٍ، و آنها را بر اطراف زگيل بگرداند پس آنها را در زمين نمناكى در سه روز آخر ماه دفن نمايد