لعبدي حاجته و لا تعجّلها فانّي أشتهى أن أسمع نداءه و صوته ، و إنّ العبد العدوّ للّه ليدعو اللّه عزّ و جلّ في الأمر ينوبه فيقال للملك الموكّل به إقض [ لعبدي ] حاجته و عجّلها فانّي اكره أن أسمع ندآءه و صوته ، قال : فيقول الناس ما اعطى هذا إلّا لكرامته و لا منع هذا إلّا لهوانه .
[ الحديث 1019 استحباب قراءة القرآن في المنزل ]
في الوسائل : ( كتاب الصّلاة ) باب « استحباب قراءة القرآن في المنزل » أحمد بن فهد في عدّة الداعي عن الرضا عليه السّلام يرفعه إلى النبيّ قال صلّى اللّه عليه و آله : إجعلوا لبيوتكم نصيبا من القرآن ، فانّ البيت إذا قرء فيه القرآن يسّر على أهله و كثر خيره و كان سكّانه في زيادة ، و إذا لم يقرء فيه القرآن ضيق على أهله و قلّ خيره و كان سكّانه في نقصان .
[ الحديث 1020 استحباب قراءة شيء من القرآن كلّ ليلة ]
و فيه أيضا : باب « استحباب قراءة شيء من القرآن كلّ ليلة » عن الفضيل بن يسار ، عن أبي عبد اللّه عليه السّلام قال : ما يمنع التاجر منكم المشغول في
هامش
حاجت بندهء مرا برآور و در آن شتاب نما كه من خوش ندارم آواز و صداى او را بشنوم آن حضرت فرمود : پس مردم ( در بارهء كسى كه حاجتش روا شده و دشمن خداوند است ) ميگويند حاجت اين ( شخص ) عطا نشده مگر به جهت گرامى بودنش ( و محبوبيتش نزد خدا و نسبت به آن كسى كه حاجتش روا نشده و دوست و مقرب نزد خداوند است ميگويند ) و حاجت اين ( شخص ) منع و بازداشت نشده مگر براى پستى و خواريش ( نزد خداوند ) .
( 1 ) 1019 - در وسائل : ( كتاب صلاة ) باب « استحباب خواندن قرآن در منزل » از احمد بن فهد در عدة الداعى از حضرت رضا ( ع ) مرفوعا از رسول خدا ( ص ) روايت شده كه فرمود : براى خانههاى خود نصيب و بهرهاى از قرآن ( بتلاوت آن ) قرار دهيد ، زيرا خانه هر گاه قرآن در آن خوانده شود ( در رزق و روزى و ساير امور ) بر اهل آن گشايش و آسايش قرار داده شود و خير ( و بركت و لذت زندگى در ) آن بسيار گردد ، و ساكنين آن در معرض ازدياد و افزايش ( نعمت ) باشند ، و چون در خانه ، قرآن خوانده نشود فشار و سختى ( و گرفتارى در امر معيشت و امور ديگر ) بر اهل آن رو آورد و خير و نيكى ( و بركت ) آن كاهش يابد و ساكنين آن در كمبودى ( از نعمت و شادى و نشاط زندگى ) باشند .
( 2 ) 1020 - و نيز در همان كتاب : باب « استحباب خواندن چيزى از قرآن در هر شب » از فضيل بن يسار از حضرت صادق ( ع ) روايت شده كه فرمود : بازرگان از شما را كه ( روز ) در بازار تجارتش مشغول است چه چيز منع مىكند و بازمىدارد از اينكه چون