عنه ، صلّ على جماعتهم و افعل بي كيت و كيت
.
[ الحديث 716 حبّ الدنيا و الحرص عليها ]
في الكافي : ( كتاب الإيمان و الكفر ) باب « حبّ الدنيا و الحرص عليها » عن مهاجر الأسدي ، عن أبي عبد اللّه عليه السّلام قال : مرّ عيسى بن مريم عليه السّلام على قرية قدمات أهلها و طيرها و دوابّها فقال : أما إنّهم لم يموتوا إلّا بسخطة و لو ماتوا متفرّقين لتدافنوا ، فقال الحواريّون : يا روح اللّه و كلمته ، ادع اللّه أن يحييهم لنا فيخبرونا ما كانت أعمالهم فنجتنبها ، فدعى عيسى عليه السّلام ربّه ، فنودي من الجوّ أن نادهم ، فقام عيسى عليه السّلام باللّيل على شرف من الأرض فقال : يا أهل هذه القرية ! فأجابه منهم مجيب : لبّيك يا روح اللّه و كلمته ، فقال : و يحكم ما كانت أعمالكم ؟ قال : عبادة
هامش
فراغت پيدا نمودى پس در حال سجده بگو :
« اللهم به حق من رواه و روى عنه ، صل على جماعتهم و افعل بى كيت و كيت »
يعنى پروردگارا به حق كسى كه اين حديث را روايت نموده و به حق آن كس كه از او روايت شده درود بفرست بر جماعت ايشان و به من چنين و چنان عنايت فرما ، البته بجاى اين كلمه حاجت خود را ميگويد .
( 1 ) 716 - در كافى : ( كتاب ايمان و كفر ) باب « حب دنيا و حرص بر آن » از مهاجر اسدى از حضرت صادق عليه السّلام روايت شده كه فرمود : حضرت عيسى بن مريم عليه السّلام بر بلدى عبور فرمود كه اهل و طيور و حيوانات آن عموما مرده بودند ، پس ( به حواريون ) فرمود :
اينان نمردهاند مگر بغضب خدا ( زيرا ) اگر به غير اين طريق مرده بودند البته بدنهايشان دفن ميگرديد ( يعنى دفعتا بنزول عذاب همگى با هم مردهاند ، و چنانچه فاصلهاى بين موت آنها بود احياء اموات را دفن مينمودند ) حواريون گفتند : يا روح اللَّه خدا را بخوان تا مردگان اين بلد را براى ( عبرت ) ما زنده كند و از اعمال ( و كردار ) خود آگاهمان سازند تا دورى كنيم ( از آنچه باعث نزول عذاب بر ايشان گرديده است ) از افعال هلاككننده ؛ عيسى عليه السّلام خدا را بخواند ، پس از فضاى آسمان ندا آمد : بخوان ايشان را ، پس عيسى عليه السّلام شب در محل بلندى از زمين قرار گرفت و فرمود : اى اهل اين قريه ! شخصى در پاسخ حضرت گفت : لبيك يا روح اللَّه و كلمته ، پس ( عيسى عليه السّلام ) فرمود :
واى بر شما چه بوده اعمال شما ؟ گفت : بندگى ( و پرستش ) طاغوت ( يعنى رؤساى ضلالت و گمراهكنندگان مردم از طريق حق و صراط مستقيم و راه روشن انبياء عظام عليهم السّلام ) و دوستى دنيا در حالى كه چندان ترسى ( از خدا ) نداشتيم و آرزوى زياد داشتيم ( كه در دلها