قال : من سقى الماء في موضع يوجد فيه الماء كان كمن اعتق رقبة ، و من سقى الماء في موضع لا يوجد فيه المآء كان كمن أحيا نفسا ، و من أحيا نفسا
فَكَأَنَّما أَحْيَا النَّاسَ جَمِيعاً
.
[ الحديث 663 وجوب الجود و السخاء بالزكاة و نحوها من الواجبات ]
و فيه أيضا : باب « وجوب الجود و السخاء بالزكوة و نحوها من الواجبات » قال : ( أي الصدوق رحمه اللّه ) و قال النّبيّ صلّى اللّه عليه و آله و سلم : من أدّى ما افترض اللّه عليه فهو أسخى النّاس .
[ الحديث 664 وجوب الجود و السخاء بالزكاة و نحوها من الواجبات ]
و فيه أيضا : في ذلك الباب ، عن عليّ بن عوف ، قال : قال أبو عبد اللّه عليه السّلام : السّخاء أن تسخو نفس العبد عن الحرام أن تطلبه ، فإذا ظفر بالحلال طابت نفسه أن ينفقه في طاعة اللّه عزّ و جلّ .
[ الحديث 665 ما بلى اللّه عزّ و جلّ العباد بشيء أشدّ عليهم من إخراج الدرهم ]
و فيه أيضا : في ذلك الباب ، عن جميل بن درّاج ، عن أبيعبد اللّه عليه السّلام قال : ما بلى اللّه عزّ و جلّ العباد بشيء أشدّ عليهم من إخراج الدرهم .
هامش
روايت شده كه فرمود : كسى كه آب دهد ( ديگرى را ) در محلى كه آب بدست مىآيد ( يعنى تهيهء آب آسانست ) مثل كسى است كه بندهاى ( در راه خداوند ) آزاد كرده است و كسى كه ( تشنهاى را ) آب دهد در محلى كه آب يافت نميشود چون كسى است كه نفسى را زنده كرده ( يعنى در اجر و ثواب ) و هر كه نفسى را زنده كند چون كسى است كه همهء مردم را زنده كرده است ( چون يكنفر انسان كه زنده مىشود ممكن است منشأ مثل تمام افراد بشود ، چنانچه وجود حضرت آدم عليه السّلام منشأ وجود تمام افراد انسان شد ) .
( 1 ) 663 - و نيز در همان كتاب : باب « وجوب جود و سخاوت بزكاة و مانند آن از ساير واجبات » ( صدوق ره ) گفته كه نبى اكرم صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : كسى كه انجام دهد آنچه را كه خداوند بر او واجب فرموده باسخاوتترين مردم است .
( 2 ) 664 - و نيز در همان كتاب و باب : از على بن عوف روايت شده كه گفت حضرت صادق عليه السّلام فرمود : سخاوت و بخشش اينست كه بنده ، نفس خود را بتكلف و زحمت بياندازد در ترك حرام هر گاه طالب آن گردد ( يعنى هنگام روى آوردن حرام به زحمت خود را از آن باز دارد ) پس هنگامى كه بحلالى دست يافت ، نفس او مايل و خوشنود است كه آن را در راه فرمانبرى خداى با عزت و جلال انفاق نمايد .
( 3 ) 665 - و نيز در همان كتاب و باب : از جميل بن دراج از حضرت صادق عليه السّلام روايت شده كه فرمود : آزمايش نفرمود خداوند با عزت و جلال بندگان ( خود ) را به چيزى