أبا جعفر محمّد بن عليّ الباقر عليه السّلام يقول : قال رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلم : إنّ أسرع الخير ثوابا البرّ ، و أسرع الشرّ عقابا البغي ، و كفى بالمرء عيبا أن يبصر من النّاس ما يعمي عنه من نفسه ، و أن يعيّر النّاس بما لا يستطيع تركه ، و أن يؤذي جليسه بما لا يعنيه .
[ الحديث 423 في اليأس مما في أيدي الناس ]
و فيه أيضا : في ذلك الجزء ، عن حفص بن غياث القاضي ، قال : سمعت أبا عبد اللّه جعفر بن محمّد عليهما السّلام يقول : إذا أراد أحدكم أن لا يسئل اللّه شيئا إلّا أعطاه ، فلييأس عن النّاس كلّهم ، و لا يكون لهم رجاء إلّا من اللّه عزّ و جلّ ، فإنّه إذا علم اللّه تعالى ذلك من قلبه ، لم يسئل اللّه شيئا إلّا أعطاه ، ألا فحاسبوا أنفسكم قبل أن تحاسبوا ، فإنّ في القيامة خمسين موقفا كلّ موقف مقام ألف سنة ، ثمّ تلا هذه الآية :
هامش
باقر عليه السّلام شنيدم ميفرمود كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرموده : همانا كار نيكى كه زودتر از همه كارهاى نيك ، نتيجه و ثواب آن بآدمى ميرسد نيكى و احسان بمردم است ، و كار بد و شرى كه زودتر از همه شرور ، عقوبت و سزاى آن به انسان ميرسد ظلم است ، و كفايت مىكند براى انسان از جهت معيوب بودن اينكه عيبى را در مردم ببيند با آنكه آن عيب را خود دارد و غافل از عيب خود است ؛ و اينكه سرزنش كند مردم را به آنچه كه نتواند خود ترك آن نمايد ؛ و اينكه آزار رساند همنشين خود را به چيزى كه فائده و نتيجه نبخشد او را .
( 1 ) 423 - و نيز در همان كتاب و جزء : از حفص بن غياث قاضى روايت شده كه گفت از حضرت صادق عليه السّلام شنيدم ميفرمود : هنگامى كه يكى از شما بخواهد از خداوند چيزى را سؤال نكند مگر آنكه بوى عطا فرمايد ، پس بايد مأيوس و نااميد شود از همهء مردم ، و نبوده باشد براى او اميدى مگر بخداى با عزت و جلال ، پس همانا زمانى كه خدا دانست اين ( اميد نداشتن جز به خداوند ) را از قلب او ، نخواهد از خدا چيزى را مگر آنكه عطا فرمايد او را ( چون تمام موجودات عالم كه ممكناتند هر چه دارند از قوت و قدرت ، بداد و بخشش خداوند است و از خود هيچ ندارند ، پس اگر انسان عاقل متوجه به اين مطلب واضح باشد البته اميدى بمخلوق نداشته و با التفات باينكه هر چه مخلوقات دارند عاريه و موقتى است و از خود آنها نيست توجهى جز به خالق آنها نخواهد داشت ) آگاه باشيد پس به حساب اعمال خويش رسيدگى نمائيد پيش از آنكه به حساب شما رسيدگى شود ، همانا در قيامت پنجاه محل است كه آدمى را بازداشت مينمايند ( براى رسيدگى به حساب ) كه هر محل باز