[ الحديث 411 مجالسة أهل المعاصي ]
و فيه أيضا : في ذلك الباب ، عن محمّد بن مسلم ، أو أبي حمزة ، عن أبي عبد اللّه ، عن أبيه عليهما السّلام ، قال : قال لي عليّ بن الحسين صلوات اللّه عليهما : يا بنيّ ! انظر خمسه فلا تصاحبهم و لا تحادثهم و لا ترافقهم في طريق ، فقلت : يا أبة من هم ؟
قال : إيّاك و مصاحبة الكذّاب ، فإنّ بمنزلة السّراب ، يقرّب لك البعيد و يباعد لك القريب ، و إيّاك و مصاحبة الفاسق ، فإنّه بائعك باكلة أو أقلّ من ذلك ، و إيّاك و مصاحبة البخيل ، فإنّه يخذلك في ماله أحوج ما تكون إليه ؛ و إيّاك و مصاحبة الأحمق ، فإنّه يريد أن ينفعك فيضرّك ؛ و إيّاك و مصاحبة القاطع لرحمه ، فإنّي وجدته ملعونا في كتاب اللّه عزّ و جلّ في ثلاث مواضع : قال اللّه عزّ و جلّ :
فَهَلْ عَسَيْتُمْ إِنْ تَوَلَّيْتُمْ أَنْ تُفْسِدُوا فِي الْأَرْضِ وَ تُقَطِّعُوا أَرْحامَكُمْ ، أُولئِكَ الَّذِينَ لَعَنَهُمُ اللَّهُ فَأَصَمَّهُمْ وَ أَعْمى أَبْصارَهُمْ
.
هامش
نيكوان رفتند و سنتها بماند * وز لئيمان ظلم و لعنتها بماند
تا قيامت هر كه جنس آن بدان * در وجود آيد بود رويش بدان
رگ رگ است اين آب شيرين و آب شور * در خلايق مىرود تا نفخ صور( 1 ) 411 و نيز در همان كتاب و باب : از محمد بن مسلم يا ابى حمزه از حضرت صادق عليه السّلام از پدر بزرگوارش حضرت باقر عليه السّلام نقل فرموده كه حضرت زين العابدين صلوات اللَّه عليه به من فرمود : اى پسر جان من ، پنج طايفه را در نظر گير و با آنها مصاحبت و معاشرت مكن ، و هم صحبت با آنان مشو ، و رفيق راه در سفر با ايشان مباش ، عرضكردم :
اى پدر كيانند ايشان ؟ فرمود : بپرهيز از معاشرت با دروغگو ، زيرا او مانند زمين شورهزارى است كه نمايش آب ميدهد ، دور را به تو نزديك و نزديك را به تو دور ميسازد ( يعنى ممكن است كه در نزديكى به تو كه بر خلاف جهت سراب است آب باشد و از آن دور شوى ) و بپرهيز از معاشرت با فاسق ( يعنى كسى كه باكى از گناه كردن ندارد ) زيرا او ميفروشد تو را بيك لقمه يا كمتر از آن ؛ و بپرهيز از معاشرت با شخص بخيل و فرومايه ، زيرا او تو را يارى نميكند بمال خود در جايى كه نهايت احتياج و نياز به آن دارى ؛ و بپرهيز از رفاقت با كسى كه كم خرد است ، زيرا او قصد مىكند كه به تو نفع و سود رساند پس ضرر و زيان مىرساند ( چون داراى خرد نيست ، خوب را از بد و نفع را از ضرر تميز نميدهد ، پس بجاى نفع ضرر مىرساند ) و بپرهيز از معاشرت كسى كه قطع ارتباط و علاقه از خويشان خود كرده ، پس همانا من يافتم او را دور شده از رحمت پروردگار در كتاب خداى با عزت و جلال در سه موضع : خداى عز و جل فرموده :فَهَلْ عَسَيْتُمْالخ ، آيا اميد داريد ( اى گروه منافقين ) اگر از دين روى گردانيد و يا بمقام ولايت بر امور برسيد ، اينكه فساد نمائيد در