دعا رجل أخاه و أوسع له في مجلسه فليأته ، فإنّما هي كرامة أكرمه بها أخوه ، و إن لم يوسّع له أخوه فلينظر أوسع مكان يجده فليجلس فيه
.
[ الحديث 245 ثواب العالم و المتعلّم ]
في الكافي : ( كتاب فضل العلم ) باب « ثواب العالم و المتعلّم » عن محمّد بن مسلم ، عن أبي جعفر عليه السّلام ، قال : إنّ الّذي يعلّم العلم منكم له أجر مثل أجر المتعلّم ، و له الفضل عليه ، فتعلّموا العلم من حملة العلم ، و علّموه إخوانكم كما علّمكموه العلماء .
[ الحديث 246 من تعلّم العلم و عمل به و علّم للّه ، دعي في ملكوت السماوات عظيما ]
و فيه أيضا : في ذلك الباب ، عن حفص بن غياث ، قال : قال لي أبو عبد اللّه عليه السّلام : من تعلّم العلم و عمل به و علّم للّه ، دعي في ملكوت السّموات عظيما ،
هامش
( و كسى وارد شد ) اگر مردى ( از آنها ) برادر دينى خود را بسوى خود بخواند و در مكانى كه نشسته جايى براى او باز نمود ، پس اجابت كند و بسوى او رود ( و نزد او نشيند ) زيرا آن احترامى است كه برادر دينى خود را به آن محترم داشته ، و اگر كسى ( از آنها ) جايى براى او باز نكرد ، پس مشاهده كند هر جا محل بازى براى نشستن يافت در آنجا بنشيند .
( 1 ) 245 - در كافى : ( كتاب فضيلت علم ) باب « عالم و متعلم » از محمد بن مسلم از حضرت باقر عليه السّلام روايت شده كه فرمود : بدرستى كه آن كس كه ياد ميدهد دانش را ، از براى اوست اجر و ثواب يادگيرنده ، و براى او ثوابى برتر از ثواب اوست ؛ پس ياد گيريد دانش را از اهل آن و ببرادران خود ياد دهيد همان طورى كه دانشمندان بشما ياد دادهاند .
( 2 ) 246 - و نيز در همان كتاب و باب : از حفص بن غياث روايت شده كه حضرت صادق عليه السّلام به من فرمود : كسى كه ياد گيرد دانش را و به آن عمل كند و ( ديگران را ) براى خدا تعليم دهد ، در ملكوت آسمانها بزرگ خوانده شود ، و گفته شود : براى خداوند ياد گرفته و براى خداوند عمل كرده و براى خداوند ياد داده است .
تذكرة : صاحب معالم عليه الرحمه در مقام ادلهاى كه دلالت بر فضيلت علم دارد مطالبى ذكر فرموده كه خلاصهء ترجمهاش اينست :
دليل دوم ، فرمودهء خداى سبحان است در قرآن مجيد :اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ سَبْعَ سَماواتٍ وَ مِنَ الْأَرْضِ مِثْلَهُنَّ ، يَتَنَزَّلُ الْأَمْرُ بَيْنَهُنَّ ، لِتَعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ، وَ أَنَّ اللَّهَ قَدْ أَحاطَ بِكُلِّ شَيْءٍ عِلْماًآن چنان خدائى كه ايجاد فرمود هفت