پس هر گاه وقت نماز واجب فرا رسيد واجب را آغاز كن . » « 125 » شايسته است هنگامى كه از اين دو ركعت فارغ شد بر دست راستش رو به قبله مانند مردگان بخوابد ، و گونه راستش را بر بالاى دست راستش بگذارد ، و پنج آيه آخر سوره آل عمران تا :
إِنَّكَ لا تُخْلِفُ الْمِيعادَ
را بخواند ، و بگويد : استمسك بعروة اللّه الوثقى الّتى لا انفصام لها . و اعتصمت بحبل اللّه المتين ، و اعوذ باللّه من شرّ فسقة العرب و العجم ، آمنت باللّه و توكّلت على اللّه ، ألجأت ظهرى الى اللّه ، و فوّضت أمرى الى اللّه ، من يتوكّل على اللّه فهو حسبه ، انّ اللّه بالغ امره ، قد جعل اللّه لكلّ شيء قدرا ، حسبى اللّه و نعم الوكيل ، اللّهم من اصبح و حاجتة الى مخلوق فانّ حاجتى و رغبتى اليك . و سه بار بگويد : الحمد لربّ الصّباح ، الحمد لفالق الاصباح ، اين را در خبر صحيح سليمان بن خالد از امام صادق ( ع ) روايت كرده است . « 126 » سزاوار است پس از اين دعايى را كه در صحيفهء سجاديه است و امام سجاد ( ع ) پس از نماز شب با كلمات مذكور با خدا راز و نياز كرده است بخواند » .
در تهذيب از امام هادى ( ع ) روايت شده كه فرموده است : « از خواب ميان نماز شب و طلوع فجر بپرهيز ، ليكن دراز كشيدن بدون خواب اشكالى ندارد ، كسى كه در آن وقت بخوابد بر نمازى كه پيش از آن خوانده ستايش نمىشود . » « 127 »
فصل : اعمالى كه ضمن اين وردها مستحبّ است
( 1 ) غزّالى مىگويد :
اين ترتيب وردهاست براى اهل عبادت ، و پيشينيان صالح دوست مىداشتند كه همه روزه ضمن اين وردها چهار كار را نيز انجام دهند : روزه ، صدقه اگر چه اندك باشد ،
هامش
( 125 ) تهذيب ، ج 1 ، ص 173 ، استبصار ، ج 1 ، ص 283 .
( 126 ) تهذيب ، ج 1 ، ص 174 .
( 127 ) تهذيب ، ج 1 ، ص 174 .