فرموده است : « وصيت حقى بر هر مسلمان است . » « 84 » و نيز از آن حضرت روايت شده كه پيامبر ( ص ) فرموده است : كسى كه در هنگام مرگ خوب وصيت نكند در مروت و خرد او نقصانى است . « 85 »
4 - به هنگامى كه مىخوابد از هر گناهى توبه كند ،
( 1 ) دلش از بدخواهى نسبت به هر مسلمانى پاك باشد ، انديشه ستم به كسى را در سر نداشته باشد ، تصميم نگيرد كه چون از خواب بيدار گردد معصيتى را مرتكب شود . پيامبر خدا ( ص ) فرموده است :
هر كس در بستر خوابش قرار گيرد در حالى كه قصد ستم به كسى را نداشته باشد و به هيچ كس حسادت نورزد همهء گناهانش آمرزيده مىشود » . « 86 »
5 - از بستر نرم استفاده نكند ،
( 2 ) بلكه آن را ترك و يا ميانهروى اختيار كند ، برخى از پيشينيان صالح از گستردن بستر و اصلاح آن كراهت داشتند و آن را براى خواب تكلّف مىشمردند . اهل صفه ميان خود و زمين حايلى قرار نمىدادند و مىگفتند : از خاك آفريده شدهايم و بدان باز خواهيم گشت ، و معتقد بودند كه اين روش دل آنها را نرمتر مىكند و براى تواضع نفس آنها سزاوارتر است . هر كس نمىتواند نفس خود را بدين روش وادارد بايد ميانهروى را اختيار كند .
6 - تا خواب غلبه نكند نخوابد ،
( 3 ) و براى آن كه بخوابد خود را به زحمت نيندازد جز اين كه قصد او از خواب نيرو گرفتن براى برخاستن در آخر شب باشد . پيشينيان صالح خوابشان بر اثر غلبه ، و خوراكشان به سبب نياز و گفتارشان بر حسب ضرورت بود ، از اين رو در قرآن توصيف شدهاند به اين كه اندكى از شب را مىخوابيدند . ليكن اگر خواب بر او غلبه كند و او را از نماز و ذكر بازدارد بطورى كه نداند چه مىگويد بايد بخوابد تا حالتى پيدا كند كه آنچه را مىگويد تعقل كند . ابن عباس خوابيدن نشسته را مكروه مىداشت .
هامش
( 84 ) همان ماخذ ، ج 7 ، ص 3 ، شماره 4 .
( 85 ) الفقيه ، باب 79 ، ص 521 .
( 86 ) ابن عساكر از انس و سند او ضعيف است ، الجامع الصغير ، ابن ابى الدنيا در كتاب الفقيه .