علاوه بر اين ما در دعاهاى مأثور از اهل بيت ( ع ) الفاظى مىيابيم كه معانى آنها را نمىدانيم ، و اين گونه الفاظ بسيارند . از جملهء آنها نامها و قسمها و مقاصد و حاجات و فوايد و درخواستهايى است كه در اين دعاهاست . ما به اين اسامى تمسّك مىجوييم و چيزهايى را از خداوند مسألت مىكنيم در حالى كه به هيچ يك از اينها دانا نيستيم ، و هيچ كس نگفته است امثال اين گونه دعاها اگر با اعراب صحيح باشد مردود است ، با اين كه فهم عامى نسبت به معانى الفاظى كه غلط اعرابگذارى شده بيشتر از فهم نحوى نسبت به ادعيّهاى است كه معانى آنها روشن نبوده و بر تفسير و لغات آنها آگاه نيست ، بلكه تنها اعراب آنها را مىداند . بنابر اين خداوند به اندازهء قصد و نيّت دعا كننده به او پاداش مىدهد ، چه پيامبر خدا ( ص ) فرموده است : « اعمال بر اساس نيّات است » ؛ و نيز فرموده است : « نيّت آدمى بهتر از عمل اوست » ؛ و اينها در اين مورد نصوصى صريحاند .
بنابر اين پاداش بر اساس نيّت است و دعا كننده از اين راه سود مىبرد و اگر پاداش بر مبناى عمل ظاهر داده مىشد او هلاك مىگرديد . همچنين پيامبر ( ص ) فرموده است :
« سين بلال نزد خداوند شين است . » مردى نزد امير مؤمنان ( ع ) آمد و عرض كرد : اى امير مؤمنان ! امروز بلال با فلانى مناظره داشت و كلمات را غلط ادا مىكرد ، امّا فلانى فصيح سخن گفت و بر گفتار بلال مىخنديد . امير مؤمنان ( ع ) فرمود : « اى بنده خدا منظور از فصاحت بيان اصلاح عمل و پاكيزه ساختن آن است ، اگر فلانى اعمالش سخت غلط و اشتباه باشد فصاحت بيان و شيوايى سخن چه سودى به او مىرساند و اگر اعمال بلال در كمال درستى و پاكيزگى باشد نارسايى و سستى بيان او چه زيانى به او وارد مىكند . » اين حديث ثابت مىكند كه غلط همانگونه كه دامنگير الفاظ مىشود بر اعمال نيز وارد مىگردد ، و ضرر زمانى است كه غلط در عمل واقع شود نه در الفاظ . « 153 »
فضيلت صلوات بر پيامبر خدا ( ص )
( 1 ) خداوند متعال فرموده است :
إِنَّ اللَّهَ وَ مَلائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِّ يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَيْهِ وَ سَلِّمُوا تَسْلِيماً
.
هامش
( 153 ) تا اين جا از كتاب عدّة الدّاعى ، ص 10 است .