نعم الوكيل .
دهم - زيارت مدينه و آداب آن و زيارت اهل بيت ( ع )
( 1 ) : شيخ صدوق در الفقيه « 30 » از محمّد بن سليمان ديلمى از ابراهيم بن ابى حجر اسلمى از ابى عبد اللّه ( ع ) روايت كرده كه پيامبر خدا ( ص ) فرموده است : « كسى كه براى گزاردن حجّ به مكّه بيايد و مرا در مدينه زيارت نكند روز قيامت رابطهام را با او قطع خواهم كرد ؛ و كسى كه به زيارت من بيايد شفاعتم برايش واجب است و كسى كه شفاعتم برايش واجب شود بهشت برايش واجب است ؛ و هر كس در يكى از دو حرم مكّه و مدينه بميرد عرضهء آتش نمىشود و اعمال او محاسبه نمىگردد ، و اگر چه مرده است ليكن به سوى خدا هجرت كرده است و در روز قيامت با اصحاب بدر محشور خواهد شد . » در همان كتاب از هشام بن مثنّى از سدير از ابى جعفر امام باقر ( ع ) روايت شده كه فرموده است : « به مكّه آغاز كنيد و سفرتان را به زيارت ما پايان دهيد . » « 31 » از عمر بن اذينه از زراره از ابى جعفر امام باقر ( ع ) روايت شده كه فرموده است :
« به مردم امر شده كه نزد اين سنگها بيايند و بر گرد آنها طواف كنند سپس نزد ما بيايند و از دوستى خودشان نسبت به ما خبر دهند و يارى خود را بر ما عرضه بدارند . » « 32 » در الفقيه آمده است كه امام حسين بن عليّ بن ابى طالب ( ع ) به پيامبر خدا ( ص ) عرض كرد : « اى پدر ! پاداش كسى كه تو را زيارت كند چيست ؟ پيامبر خدا ( ص ) فرمود : اى پسرك من ! كسى كه مرا در حال حيات يا ممات زيارت كند ، يا از پدر يا برادرت يا از تو زيارت به عمل آورد حقّ است بر من كه در روز قيامت وى را زيارت كنم و او را از گناهانش برهانم . » « 33 » ابى الحسن وشّاء از ابى الحسن الرّضا ( ع ) روايت كرده كه فرموده است : « هر امامى پيمانى بر عهدهء دوستان و شيعيان خود دارد ، و از كمال وفاى به اين عهد است كه آنها قبور ائمّه ( ع ) خود را زيارت كنند . هر كس از روى رغبت آنها را زيارت و آنچه را كه
هامش
( 30 ) همان مأخذ ، ص 293 و 292 و 296 .
( 31 ) همان مأخذ ، ص 293 و 292 و 296 .
( 32 ) همان مأخذ ، ص 293 و 292 و 296 .
( 33 ) همان مأخذ ، ص 293 و 292 و 296 .