اوّل مستحبّات حجّ از آغاز خروج تا احرام و آن هشت چيز است : ( 1 )
1 - در مال ، شايسته است سفر را با توبه آغاز كند ؛
( 2 ) مظالمى را كه بر ذمّه اوست ردّ كند ؛ وامهايش را بپردازد ؛ نفقه كسانى را كه هزينه آنها بر عهده اوست تا زمان بازگشت آماده كند ؛ امانتهايى را كه از مردم در نزد اوست بازپس دهد ، و مالى را كه براى رفت و بازگشت او كفايت كند از محلّ حلال و پاكيزه تهيّه كند و همراه خود ببرد بىآن كه بر خود سخت گيرد بلكه به مقدارى باشد كه بتواند با وجهى كه به همراه دارد در تهيّه توشه توسعه دهد و به مستمندان و بينوايان كمك رساند . بايد پيش از خروج از محلّ خود چيزى صدقه دهد و براى خويش مركوبى بخرد كه در حمل بار توانمند و از ضعف و ناتوانى آن ايمن باشد ؛ يا آن كه چنين مركوبى را كرايه كند و در اين صورت بايد همهء بارى را كه مىخواهد بر او حمل كند كم يا زياد به صاحب آن نشان دهد و رضايت او را به دست آورد .
2 - در مورد رفيق و همسفر بايد رفيقى پارسا و خيرخواه و مددكار را طلب كند
( 3 ) تا او را در كارهاى نيك يارى دهد ؛ و اگر چيزى را فراموش كند به ياد او آورد و اگر در خاطر دارد به وى كمك كند ، و اگر دچار بيم شود او را دلير گرداند ، و اگر ناتوان شود به او نيرو دهد ، و اگر دلتنگ شود او را صبور گرداند . امّا رفقا و برادرانى را كه در وطن دارد از آنها خداحافظى كند و از آنها خواهان دعا شود ، زيرا خداوند در دعاى آنها خيرى قرار مىدهد . مستحبّ است به هنگام وداع بگويد : أستودع اللّه دينك و أمانتك و خواتيم عملك . پيامبر خدا ( ص ) به كسى كه ارادهء سفر داشت مىفرمود : « في حفظ اللّه و كنفه ، زوّدك اللّه التّقوى ، غفر ذنبك و وجّهك للخير أينما توجّهت » .
3 - آنچه به هنگام بيرون آمدن از خانه مستحبّ مىباشد اين است كه در موقع تصميم گرفتن بر خروج دو ركعت نماز گزارد .
( 4 ) در ركعت نخست پس از فاتحة الكتاب سورهء قل يا أيّها الكافرون و در ركعت دوّم سورهء اخلاص بخواند ، و چون از نماز فارغ شود دستهايش را بلند كند و با خلوص تمام و نيّتى پاك خدا را بخواند و بگويد : اللّهمّ