سجدهاى به جا مىآورد مىپندارد كه به وسيلهء آن نزد خداوند تقرّب يافته است ، در حالى كه اگر گناهانش را در همين سجده بر مردم شهرش قسمت كنند همگى هلاك مىشوند ؛ گفته شد : اين چگونه است ؟ گفت : او در همان حالى كه خدا را سجده مىكند دلش در گرو هواى نفس خويش و نظارهگر باطلى است كه بر او چيره گشته است .
آنچه گفته شد صفات خاشعان است ، و اين حكايات و اخبار به اضافهء آنچه پيشتر ذكر شد دليل است بر آن كه اصل در نماز خشوع و حضور قلب است . و با وجود غفلت مجرّد حركات نماز در قيامت سودش اندك است .
راه روشن ترجمه كتاب المحجه البيضاء فى تهذيب الاحياء ( فارسى ) — صفحة 617
مساهمون: الفيض الكاشاني
ص٦١٧