كه آن را در تمام دوران عمر خود به كار برد .
عيسى ( ع ) فرموده است : « سنگى را ديدم كه بر آن نوشته شده بود ، مرا برگردان ، من آن را برگردانيدم ، ديدم بر آن نوشته شده است كسى كه به آنچه مىداند عمل نمىكند طلب دانش براى او شوم است ، و آنچه را فرا گرفته نيز از او پذيرفته نيست . » و نيز از آن حضرت است : « ترس از خدا ميزان علم است ، و علم شعاع معرفت و قلب ايمان است ، و هر كس ترس از خدا ندارد عالم نيست هر چند در راه حلّ مشكلات علمى مويش را سپيد كرده باشد . » خداوند متعال فرموده است :
إِنَّما يَخْشَى اللَّهَ مِنْ عِبادِهِ الْعُلَماءُ
« 62 » آفت علم هشت چيز است : طمع ، بخل ، ريا ، تعصّب ، ستايشخواهى ، تلاش در راه چيزى كه به حقيقت آن نرسيدهاند ، عبارتپردازى ، بىشرمى از خداوند ، نازيدن به آنچه مىداند و به كار نبستن آنها .
همچنين عيسى بن مريم ( ع ) فرموده است : « بدبختترين مردم كسى است كه از حيث دانش نزد مردم معروف و از نظر عمل مجهول باشد . » پيامبر ( ص ) فرموده است : « نزد هر دعوتگر مدّعى ننشينيد كه او شما را از يقين به شكّ ، از اخلاص به ريا ، از فروتنى به كبر ، از خيرخواهى به دشمنى ، از زهد به رغبت مىخواند ، بلكه به دانشمندى تقرّب جوييد كه شما را از كبر به فروتنى ، از ريا به اخلاص ، از شكّ به يقين ، از رغبت به زهد و از دشمنى به خيرخواهى دعوت مىكند ، و تنها كسى شايستگى موعظه و ارشاد مردم را دارد كه براستى از اين آفات بيمناك ، و بر معايب سخن آگاه باشد ، و درست را از نادرست بشناسد ، و علل بروز خواطر ، و فتنههاى نفس و هوسهاى آن را بداند .
امير مؤمنان على بن ابىطالب ( ع ) فرموده است : « مانند پزشك مهربان و دلسوزى باش كه دارو را در جايى كه سودمند باشد مىدهد . »
هامش
( 62 ) فاطر / 28 : و تنها دانشمندانند كه از خدا مىترسند .