ديباچه
خواجهء طوسى نزد معين الدين ابو الحسن ( الخير ) سالم بن بدران بن على مازنى مصرى شيعى معتزلى غنية النزوع الى علمى الاصول و الفروع ابن زهره شيعى استاد همين مصرى را كه در اصولين و فقه شيعى است ميخوانده و در 18 ج 2 / 619 از او اجازه گرفته است . او در ج 1 / 614 هم بخش سوم همين كتاب را با نسخهء صحيحى مقابله ميكرده است « 1 » .
پس او دست كم تا 619 و بيست و دو سالگى در محيط شيعى اثناعشرى ميزيسته است .
از زايجهاى كه او براى كيخسرو پسر علاء الدين و برادر ركن الدين خورشاه اسماعيلى در لمسر در نهم رجب 632 كشيده و از تاريخ رسالهء معينه كه در 632 يا 633 در قهستان انجام يافته است بر ميآيد كه او در اين سالها در لمسر و قهستان نزد ملحدان بسر ميبرده است . پس ميان سالهاى 619 و 632 بود كه او گرفتار اسماعيليان شده و تا روز آدينه 28 شوال 654 در دژهاى آنها ميزيسته است .
خواجه در اين مدت كتابهايى بنام رهبران اسماعيلى ساخته كه در دو كتاب آقايان مدرس « 2 » و مدرسى برشمرده شده است . اينك از چند كتابى كه سبك و روش
هامش
( 1 ) - اجازات بحار ( ص 16 - 17 ) - ذريعه 1 : 196 - مدرس ص 2 و 4 و 95 و 223 - ياد نامهء طوسى ص 89 - مدرسى ص 5 و 10 - فهرست دانشگاه از نگارنده ص 2115 .
( 2 ) - مدرس ص 8 - ديباچهء منتخب اخلاق ناصرى چاپ آقاى همايى در تهران بسال 1320 خورشيدى ص خ .