اسماعيلى دارد ياد ميكنم :
1 - اخلاق ناصرى كه بنام علاء الدين خورشاه محمد بن حسن ( 628 - 653 ) و خواجه ناصر الدين ابو الفتح عبد الرحيم بن ابى منصور نخعى اشترى رئيس و محتشم قهستان در 633 ساخته است .
در اين كتاب گذشته از ديباچه و خاتمه پيشين كه رنگ اسماعيلى باطنى دارد و خواجه آنها را برداشته و مانند ديباچه و خاتمهء معينيه و حل مشكلات معينيه تغيير داده بلكه در ميانهء آن هم پارهاى از مطالب را تبديل كرده است « 1 » به دو اصطلاح تنزه حق از تكثر و ترتب و تضاد برخوردهام و در فصل 1 مقاله 2 آن ( ص 157 ) نيز از اساس و ناطق ياد شده است .
2 - ترجمهء زبدة الحقايق عين القضاة همدانى بدستور ناصر الدين محتشم كه نسخهء آن تا آنجا كه ميدانم در دست نيست « 2 » .
3 - آغاز و انجام در بيست فصل كه بروش باطنى است و پر است از تأويل و مانا خواجه آن را با شورى مذهبى از آن شور و شيفتگى كه در ناصر خسرو سراغ داريم نوشته است و بسيار لطيف و رباينده است .
4 - سير و سلوك كه بروش تعليمان است و در ميان سالهاى 644 و 654 ساخته شده « 3 » و خواجه آن را بدست قطب الدين مظفر بن مويد ( محمد ) داعى الدعاة داده تا ببارگاه معلى برساند .
هامش
( 1 ) - بنگريد به : ياد نامهء طوسى ص 92 - مقدمه قديم اخلاق ناصرى چاپ همايى و - منتخب اخلاق ناصرى چاپ همو ص ط - سرگذشت طوسى از مدرسى ص 126 .
( 2 ) - فهرست دانشگاه از نگارنده ص 2115 و 2653 - مجالس المومنين در سرگذشت طوسى .
( 3 ) - مجموعهء رسائل خواجه نصير الدين چاپ دانشگاه ص و .