استنطاق در عرف اهل اعداد
* فائده :
استنطاق در عرف أهل أعداد عبارت است از اينك عدد را به حرف در آورند مثلًا 124 را گويند « د » « ب » « الف » و نوع ديگر آن كه حروف را به لفظ در آورند مثل اين كه « ا » را گويند « الف » و « ج » را گويند « جيم » و هكذا .
در تقسيم اسماء
* فائده :
در اصطلاح عدديين هر اسمى يا صغير است و يا وسيط ، يا كبير ، يا نصاب يا حظ ، يا كفو ، يا خاتم .
عدد صغير عدد حروف همان اسم است يعنى شماره حروف مثل حسن سه و حسين چهار و همچنين ، و چون هر يك را ده گيرند وسيط گويند ، و چون هر يك را صد گيرند كبير گويند ، و چون هر يك را هزار گيرند نصاب گويند ، و چون يكى از عدد اسم كم كنند حظ گويند ، و چون حظ را با اصل جمع كنند كفو گويند ، و چون كفو را در اصل ضرب كنند خاتم گويند .
و در صغير و كبير و نصاب و خاتم اصطلاحات ديگر نيز هست . و به تقسيم ديگر عدد اسمى هر اسمى را هر گاه در عدد حرفى ضرب كنند حاصل را عدد كبير نيز گويند ، مثل اين كه در اسم حسن عدد اسمى آن كه 118 باشد در عدد حرفى آن كه سه است ضرب كنند 354 حاصل شود آن را عدد كبير گويند ، و چون كبير را در عدد حرفى ضرب كنند حاصل را اكبر گويند ، و چون اكبر را در عدد حروف ضرب كنند حاصل را كبائر گويند ، و حاصل ضرب كبائر در عدد حروف را اكبر كبائر گويند ، و چون عدد اسمى آن را كه در اين اصطلاح عدد صغير گويند تنصيف كنند نصف آن را اصغر گويند ، و نصف اصغر را صغائر و نصف صغائر را اصغر صغائر گويند ، و هر گاه در اصغر و صغائر و اصغر صغائر نصف آن صحيح نباشد دو حصه