يجوب البلاقع فهو فى البلاء غير قطين ، أو من ينشّؤ فى الحلية و هو فى الخصام غير مبين .
شعر
لامرء القيس :
أجارتنا إنَّ الخطوب تنوب * و إنّى مقيم ما أقام عسيب
أجارتنا إنّا غريبان ههنا * و كلُ غريب للغريب نسيب
فإن تصلينا فالمودَّة بيننا * و إن تهجرينا فالغريب غريب
« رباعيّة »
ايّام جوانى شد و آن ناز شكست * وز شهپر مرغ عمر پرواز شكست
بنشين بنشين كدام رقص و چه سماع * آن جلوه فرو نشست و آن ساز شكست
« سلمان ساوجى »
از بسكه شكستم و ببستم توبه * فرياد همى كند ز دستم توبه
ديروز بتوبهاى شكستم ساغر * امروز بساغرى شكستم توبه
« فغانى »
ما پنبه ز روى ريش برداشتهايم * وز دل غم نوش و نيش برداشتهايم
فرهاد صفت گذشته از هستى خويش * اين كوه بلا ز پيش برداشتهايم
« مولوى معنوى »
هر كه او بنهاده ناخوش سنّتى * سوى او نفرين رود هر ساعتى
نيكوان رفتند و سنتها بماند * وز لئيمان ظلم و لعنتها بماند
« وله »
اخترانند از وراى اختران * كاحتراق و نحس نبود اندران
سائران در آسمانهاى دگر * غير ازين هفت آسمان مشتهر
راسخان در تاب انوار خدا * نى بهم پيوسته نى از هم جدا
هر كه باشد طالع او زان نجوم * نفس او كفّار سوزد در رجوم