نقش سياسى و فرهنگى مؤثرى در ايران ايفا كردند . بزرگ اين خاندان « عميد » ، ابو عبد الله حسين بن محمّد معروف به كله ، اصل قمى داشت . . . دو وزير آل بويه ، ابو الفضل محمّد و ابو الفتح على فرزند و نوادهء اويند . . . - دايرة المعارف بزرگ اسلامى / ج 4 ، ص 340 به بعد .
در اينجا ابو الفضل ابن عميد موردنظر است .
( 99 ) ص 76 ابو جعفر خازن : « محمّد بن حسين صاغانى خراسانى ( ح 290 - ح 360 ق / 930 - 971 م ) . يكى از بزرگترين رياضيدانان و منجّمان سدهء 4 ق . اگرچه نام او در آثار بسيارى آمده و نوشتههاى متعددى به وى نسبت داده شده است ، امّا از زندگى و برخى خصوصيات وى اطلاع دقيقى در دست نيست . احتمالا ابو جعفر در صاغان قريهاى در حوالى مرو زاده شد . . .
وى نزد ركن الدوله منزلت ويژهاى داشت و از حمايت ابن عميد ، وزير او نيز برخوردار بود . . .
ابو جعفر تمام عمر يا اواخر آن را در رى به سر برد و از فرصت بدست آمده در دستگاه ديلميان بهره كافى گرفت و مسائل متعددى را كه حل برخى از آنها پيش از آن غيرممكن مىنمود ، حل كرد و كتابهاى ارزشمندى در همين دوران نوشت . . . - دايرة المعارف بزرگ اسلامى / ج 5 ، ص 298 به بعد .
( 100 ) ص 76 على قاسم : « از على قاسم شايد مراد ابو الحسن على بن قاسم باشد كه در تجارب الامم مسكويه ( طبع مصر ، جلد دوّم ، صفحه 275 - 276 ) حكايتى از او راجعبه كثرت محفوظات ابن العميد [ نقل ] نموده است . » ( تحفة الملوك ، ص 67 )
( 101 ) ص 76 ابو الفضل هندو : در مورد اين نام سهوى از نويسنده يا كاتب صورت گرفته است . اين شخص يا ابو الفضل هروى است و يا ابو الفرج هندو . اين دو شخص با فاصله ده يا بيست سال از يكديگر ، وفات كردهاند و چون هردو آنها هم عصر آل بويه و ديلميان بودهاند ، احتمال تخليط در نام اين دو شخص بسيار فراوان است . ابو الفضل هروى : « احمد بن ابى سعد ( ابى سعيد ) منجّم و رياضيدان ايرانى سده 4 ق / 10 م از زندگى و احوال او آگاهى چندانى در دست نيست . از شهرت و نسبت وى مىتوان احتمال داد كه زادگاهش هرات بوده است .
تاريخ دقيق وفات او نيز دانسته نيست و احتمالا ميان سالهاى ( 380 - 390 ق / 990 - 1000 م ) درگذشته است . وى در زمان ركن الدوله ديلمى ( حك 336 - 335 ق / 946 - 977 م ) در رى مىزيسته و همعصر دانشمندانى چون ابو جعفر خازن و خجندى بوده است . . . - دايره المعارف بزرگ اسلامى / ج 6 ، ص 150 ابو الفرج ابن هندو : « ابو الفرج ابن هندو [ ابو الفرج على بن حسين ابن هندو ] وفات 410 ( يا 420 ) ه ق ، فيلسوف و طبيب و شاعر ايرانى عهد آل بويه .
اهل طبرستان بود و در گرگان وفات يافت . طب را نزد ابن الخمار آموخت . چندى منشى عضد الدوله ديلمى بود . از آثارش مفتاح الطب ، الكلمة الروحانيه فى الحكم اليونانيه و غيره
تحفة الملوك ( فارسى ) — صفحة 147
مساهمون: علي بن أبي حفص بن فقيه محمود الإصفهاني
ص١٤٧