[ له ]
916 « 1 » تا ديدهء اميد به رويت گشادهايم * جان عزيز در ره وصلت نهادهايم
گر رحمى مىكنى بر افتادگان عشق * از برقعت بپرس كه چون برفتادهايم
تا باد بوى زلف تو آورد سوى ما * جانرا به بوى زلف تو بر باد دادهايم
گفتيم با خيال تو كاى سرو راستى * از چشم چشمهها [ ى ] دمادم گشادهايم
گفت أربه جاى اشك روانت رود چه باك * ما همچو سرو بر لب جوى ايستادهايم
اى شهسوار ملك كرم چشم اهتمام * بر ما فكن كه در ره عشقت پيادهايم
اشكم دويد و گفت چه اندازيم ز چشم * آخر نه ما از مردم چشم تو زادهايم
دل گفت راز سينهء من فاش كرده [ اى ] * زين رو ترا چو راز به صحرا نهادهايم
هامش
( 1 ) نام كاتب صفحات 916 الى 921 نسخه عكسى بياض مشخص نيست فقط اين اندازه مفهوم است كه تخلص محمود دارد . احتمال دارد شاعر ابيات صفحات ذكر شده با نويسنده صفحات 621 تا 638 نسخه عكسى يكى باشد زيرا هم در نام ( محمود ) يكى هستند و رسم الخط اين دو موضع نيز در بسيارى موارد به هم شبيه است و اللّه أعلم