من الغداير يبدو شعاع طلعتها * كشمسة طلعت فى الضّحى من الظّل
توان به دامن عمر از اميد و صلى دوخت * گرم به گوش رسد زو حكايتى و صلى
لقد يشتّت شملى شمال صدغيها * و ثغرها بلآليه ناظم الشّك
دهانش أرچه در اثبات خويش موى شكافت * نبود جز سخنش هيچ حجّتى عقلى
* 347 * بقوس حاجبها العين فرّقت سهما * من الجفون و قلبى مواقع النّصل
ز تير غمزهء او جان نمىبرم دانم * كه خود معاينه پيداست ناوك قتلى « 1 »
تظلّ تأكل مالى بباطل و به * إلى فناء « 2 » حاكم الورى تدلى
سكندر ابن سليمان جم ابن افريدون * كه بحر پادشهى راست گوهرى اصلى
هامش
( 1 ) در شعر فارسى ى متكلم عربى آورده است .
( 2 ) يك كلمه خوانده نمىشود .