اوّل ، الأنعام :
فسوف يأتيهم أنبؤا
« 1 » ، دوم ، الشعراء :
فسيأتيهم أنبؤا
« 2 » .
شركاء : در همهء قرآن بى واو بايد نوشت ، يعنى با الف بنويسند مگر در دو جا : اوّل ، الأنعام :
زعمتم أنهم فيكم شركؤا
« 3 » ، دوم ، شورى :
أم لهم شركؤا شرعوا
« 4 » .
شفعاء : در همهء قرآن بى واو بايد نوشت ، مگر در يك جا : الروم :
و لم يكن لهم من شركائهم شفعؤا
« 5 » .
الضعفاء : در همهء قرآن بى واو است ، مگر در يك جا : ابراهيم :
فقال الضعفؤا
« 6 » .
جزاؤ : در همهء قرآن به واو بايد نوشت ، مگر در يك جا كه بى واو است : الكهف :
فله جزاء الحسنى
« 7 » .
البلاء : در همهء قرآن بى واو است ، مگر در دو جا كه به واو بايد نوشت : الصافّات « 8 » :
إن هذا لهو البلؤا المبين
« 9 » ، الدخان :
ما فيه بلؤا مبين
« 10 » .
نبأ « 11 » : در همهء قرآن بى واو است ، مگر در سورهء ابراهيم :
أ لم يأتكم نبؤا الذين
« 12 » كه با واو بايد نوشت ، و هم در تغابن كه به واو بايد :
أ لم يأتكم نبؤا الذين كفروا
« 13 » ، در سورهء ص :
و هل أتيك نبؤا الخصم
« 14 » ، و هم در اين سوره :
قل هو نبؤا عظيم
« 15 » . امّا در سورهء أنعام :
من نبائ المرسلين
« 16 » به ياد بايد نوشت .
أ و
« 17 »
من ينشؤا
« 18 » در سورهء زخرف به واو بايد . لا تظمأ : در طه به واو بايد نوشت . تلقاء : در سورهء يونس به يا بايد نوشت . آناء « 19 » : در طه به يا بايد نوشت . إيتاء : در نحل :
إيتائ ذى القربى
« 20 » به يا بايد نوشت .
وراء : در سورهء عسق :
من ورائ حجاب
« 21 » به يا بايد نوشت .
هامش
( 1 ) آيهء 5 .
( 2 ) آيهء 6 .
( 3 ) آيهء 94 .
( 4 ) آيهء 21 .
( 5 ) آيهء 13 .
( 6 ) آيهء 21 .
( 7 ) آيهء 88 .
( 8 ) س : - الصافّات .
( 9 ) آيهء 106 .
( 10 ) آيهء 33 .
( 11 ) نباؤ .
( 12 ) آيهء 9 .
( 13 ) آيهء 5 .
( 14 ) آيهء 21 .
( 15 ) آيهء 67 .
( 16 ) آيهء 34 .
( 17 ) س : و .
( 18 ) آيهء 18 .
( 19 ) س : اناء .
( 20 ) آيهء 90 .
( 21 ) آيهء 51 .