المنافقون « 1 » : و أنفقوا من ما رزقناكم « 2 » .
إنّما : در همهء قرآن « إنّما » پيوسته بايد نوشت ، مگر در يك جا گسسته بايد : الأنعام : إنّ ما توعدون لآت « 3 » .
أنّما : به فتح الف ، در همهء قرآن « أنّما » پيوسته بايد نوشت ، مگر در سه موضع كه گسسته بايد نوشت : اوّل ، الحجّ : أنّ ما يدعون « 4 » ، دوم ، لقمان « 5 » : أن ما يدعون « 6 » و در همين سورهء نيز : و لو أنّ ما فى الأرض « 7 » .
عمّا : در همهء قرآن پيوسته باشد ، مگر در يك جا كه گسسته بايد : الأعراف : فلمّا عتوا عن ما نهوا « 8 » .
إمّا « 9 » : به كسر الف و فتح ، در همهء قرآن بى نون بايد نوشت ، مگر در يك جا كه امّا را با نون بايد نوشت : در الرعد : و إن مّا نرينّك « 10 » .
ربوا : در همهء قرآن با واو است و بعد واو الف ، مگر در سورهء روم با الف بايد نوشت :
و ما آتيتم من ربا ليربوا « 11 » .
نشاء « 12 » : و « نشاء » در همهء قرآن به الف بايد نوشت بى واو ، مگر نشاء را در يك جا ، در سورهء هود كه [ به ] واو پيش از الف بايد نوشت : أو أن نفعل في أموالنا ما نشؤا « 13 » « 14 » .
علماء : در همهء قرآن بى واو بايد نوشت يعنى بعد ميم « 15 » ، مگر در دو جا كه به واو بايد نوشت و بعد از واو الف : اوّل ، الشعراء : علمؤا بنى إسرائيل « 16 » ، دوم ، فاطر : إنّما يخشى اللّه من عباده العلمؤا « 17 » .
انباء : در همهء قرآن بى واو است ، مگر در دو جا كه به واو بايد نوشت و بعد از واو الف :
هامش
( 1 ) س : المنافقين .
( 2 ) آيهء 10 .
( 3 ) آيهء 134 .
( 4 ) آيهء 62 .
( 5 ) س : اللقمان .
( 6 ) آيهء 30 .
( 7 ) آيهء 27 .
( 8 ) آيهء 166 .
( 9 ) س : إم ما .
( 10 ) آيهء 40 .
( 11 ) آيهء 39 .
( 12 ) چ : يشاء .
( 13 ) س : نشا .
( 14 ) آيهء 87 .
( 15 ) در متن چاپ شده به جاى « يعنى بعد ميم » عبارت « يعنى به الف بايد نوشتن » آمده است .
( 16 ) آيهء 197 .
( 17 ) آيهء 27 .