امْرَأَةُ الْعَزِيزِ
« 1 » ، و در همين سورهء نيز :
قالَتِ امْرَأَةُ الْعَزِيزِ
« 2 » ، و در سورهء قصص :
قالَتِ امْرَأَتُ فِرْعَوْنَ قُرَّتُ عَيْنٍ لِي وَ لَكَ
« 3 » ، و در سورهء تحريم :
امْرَأَتَ نُوحٍ
« 4 » ، و در همين سورهء :
امْرَأَتَ فِرْعَوْنَ
« 5 » ، و در همين سورهء :
امْرَأَتَ لُوطٍ
« 6 » .
پنجم : هر چه در قرآن « معصية » « 7 » آيد به ها بايد نوشت ، مگر در دو جا كه به تا نوشتهاند ، هر دو در سورهء مجادله : و معصيت الرّسول « 8 » ، و ايضا : و معصيت الرّسول « 9 » .
ششم : هر چه در قرآن « لعنة » « 10 » آيد به ها بايد نوشت مگر در دو جا : اوّل ، آل عمران :
فنجعل لعنت اللّه على الكاذبين « 11 » ، [ دوم ] ، در سورهء نور : و الخامسة أنّ لعنت اللّه عليه « 12 » « 13 » .
هفتم : هر چه در قرآن « شجرة » آيد به ها بايد نوشت ، مگر در يك جا ، در دخان : إنّ شجرت الزّقّوم طعام الأثيم « 14 » .
هشتم : هر چه در قرآن « جنّة » « 15 » آيد به ها بايد نوشت ، مگر در سورهء الواقعه : فروح و ريحان « 16 » و جنّت نعيم « 17 » « 18 » .
نهم : هر چه در قرآن « كلمة » آيد به ها بايد نوشت ، مگر در چهار جا كه به تا بايد نوشت : اوّل : در انعام « 19 » : و تمّت كلمت ربّك صدقا « 20 » ، دوم در يونس : كذلك حقّت كلمت « 21 » ، سوم در همين سورهء : إنّ الّذين حقّت عليهم كلمت ربّك « 22 » ، و چهارم حم المؤمن : و كذلك حقّت كلمت ربّك « 23 » .
هامش
( 1 ) آيهء 30 .
( 2 ) آيهء 56 .
( 3 ) آيهء 9 .
( 4 ) آيهء 10 .
( 5 ) آيهء 11 .
( 6 ) آيهء 10 .
( 7 ) س : معصيت .
( 8 ) آيهء 58 .
( 9 ) آيهء 9 .
( 10 ) س : لعنت .
( 11 ) آيهء 61 .
( 12 ) چ : - عليه .
( 13 ) آيهء 7 .
( 14 ) آيهء 44 - 43 .
( 15 ) . س : جنّت .
( 16 ) س : جيران .
( 17 ) س : النعيم .
( 18 ) آيهء 89 .
( 19 ) س : - در انعام .
( 20 ) آيهء 115 .
( 21 ) آيهء 33 .
( 22 ) آيهء 96 .
( 23 ) آيهء 6 .