دويم : عبد اللّه بن كثير مكّي ، احمد كه بزّى مشهور است ، ديگر محمّد است و مشهور به قنبل « 1 » . به دو واسطه از او نقل دارند .
سيم : ابو عمرو بن العلاء بصرى مازنى مشهور از ائمّهء نحو است . ابو عمر حفص كه دورى مشهور است و ابو شعيب صالح كه سوسى مىخوانندش ، به يك واسطه كه يحيى يزيدى باشد از او روايت كردند .
چهارم : عبد اللّه بن عامر وى را شامى و دمشقى ميگويند و شام و دمشق هر دو نام يك شهر است . هشام و ابن ذكوان راوى اويند و [ دو واسطه در ميان دارند .
[ پنجم ] : عاصم بن ابى النجود شعبه ، كه كنيهء ابو بكر است . و حفص « 2 » بىواسطه از او نقل دارند .
[ ششم : ] و حمزة بن حبيب ، خلف و خلّاد از سليم نقل كردند و سليم بىواسطه از حمزه .
[ هفتم ] : على بن حمزه كه كسايى مشهور است ، از ائمّهء نحو . ليث كه ابو الحارث مشهور است و دورى بىواسطه از او نقل دارند و اين هر سه قارى كوفىاند و ابن دورى همين دورى ابو عمرو « 3 » است دو جا شاگردى كرد .
[ هشتم ] : ابو جعفر يزيد بن القعقاع مدنى . دو راوى او ايضا بىواسطهاند ، ابن وردان و ابن جمّاز .
[ نهم ] : يعقوب بن اسحاق بصرى خضرمى مشهور است . دو راوى او رويس و روح بىواسطه أيضا .
[ دهم ] : خلف بن هشام بزّازى كوفى . دو راوى او اسحاق و ادريس ايضا بىواسطه . و اين همان خلف است كه با واسطهء سليم راوى حمزه و كسايى است . ] « 4 »
هامش
( 1 ) س : فضل .
( 2 ) د : حفض .
( 3 ) د : عمر .
( 4 ) متن بين دو قلاب از نسخهء « د » نقل شد ، در نسخهء « س » اين قسمت افتاده است . نسخهء « د » فاقد بخش آخر نسخهء « س » مىباشد و در همين جا با اين جملات به پايان مىرسد :
و الحمد للّه ربّ العالمين و صلّى اللّه على خير خلقه محمّد و آله اجمعين الطيّبين الطاهرين .
تمّت الرسالة بعون اللّه الملك الوهّاب و م