عزلت و سادگى و انزوا و غريبى و تنهايى و تسليم به رضاى معبودش كه تنها منال و آرزو و مقصودش بود زندگى نمودند ، و دائما در مقام عبادت و اطاعت به ذات احديّت و تهجّد و دعا و ثنا بر نصرت و پيروزى اسلام و مسلمين كه همهروزه ساعتها طول مىكشيد زندگى را به آخر رسانيده ، در روز پنجشنبه 17 شعبان المكرّم 1415 ق . برابر با 29 دىماه 1373 شمسى در تهران قلبش از طپش افتاد و دار فانى را وداع فرموده ، به ملاء أعلى و عالم ابديّت پيوست ، و در قبرستان ابو حسين قم مدفون گرديد . و از خودش چهار پسر و يك دختر به يادگار نهاد ، كه دو تن از فرزندانش به كسوت و لباس مقدّس روحانيت ملبّس و مفتخر مىباشند .
سيد محمّد ثقفى تبريزى / سيد ابو الحسن هاشمى حكمآبادى / سيد فتّاح هاشمى حكمآبادى
در تمام عمر به مال و منال و مقام دنيا اصلا عشق و محبّتى نورزيده ، و به هيچ نوع ارتباطى با چك و سفته پيدا نكرده ، مالى در بانك نداشته و در هيچ بانكى حسابى باز نكرده بود و هرچه به دستش مىآمد مال ديگران بود ، و آنا به صاحبان اصليش مستردّ مىشد ، و در وقت رحلت و فوتش بهجز مقدار زيادى قرض چيزى در بساط نداشتند .
تربت پاكان قم ( فارسي ) — صفحة 2185
مساهمون: عبد الحسين جواهر كلام
ص٢١٨٥