گلزار جان خود را سيراب نموده و پس از طى مدارج عالى علمى چون وزنهاى گرانسنگ شد به تهران آمد . ابتدا در مدرسهء سپهسالار از محضر آية اللّه شهيد سيد حسن مدرس اصفهانى در علوم عقلى استفاده نمود ، آنگاه به تدريس حكمت و فلسفه پرداخت ، و پس از تأسيس دانشكدهء علوم معقول و منقول در دانشگاه تهران به عنوان استاد فلسفه به تدريس پرداخت ، و همزمان در دانشكدهء ادبيات به عنوان استاد عربى به تدريس مشغول شد ، و حدود 35 سال در دانشگاه تهران به تدريس پرداخت . ايشان در خارج از دانشگاه نيز شاگردان ديگرى تربيت كرد .
مقام علمى مرحوم الهى
حكيم الهى قمشهاى پس از مراجعت از خراسان ، در تهران در دانشگاه تهران مشغول تدريس حكمت و فلسفه و متون عربى شد .
وى همچنين در تهران كتاب قانون ابو على سينا را تدريس مىكرد . در حكمت و فلسفه و عرفان درياى بيكرانى بود ، و شاگردان خود را از اين طريق سيراب مىكرد .
دكتر امير محمود انوار در اين مورد مىفرمايد : چون به تدريس حكمت و عرفان مىپرداخت ، بحرى بود مواج و ژرف با حافظهاى قوى و نيرومند ، و استدلالى رصين و استوار با جملاتى شيوا و دلربا و ساده مفاهيم مشكل فلسفى را بيان مىفرمود ، و در تأييد مطالب خود از اشعار فلسفى و عرفانى شاعران بزرگ پارسى و تازى چون : مولوى و حافظ و سعدى و ابن فارض و ابن العربى شاهد مىآورد ، و در پايان با فروتنى خاص شعر خويش را مىخواند » .
بارى ، مقامات معنوى و روحانى او باعث شده بود كه در تمام مراحل زندگى علمى خود موفق باشد ، در اواخر زندگى با وجود سن زياد هنوز به تدريس مىپرداخت و از حافظهء قوى خود بهره مىگرفت . مطالب بسيار زياد و گوناگون در ذهن داشت بهطورى كه در يك مورد جزئى مدت زمان زيادى به بحث و بررسى مىپرداخت .