شيخ مهدى الهى قمشهاى ( 1320 - 1393 ق )
حكيم الهى ، عارف متشرع ، انسان كامل ، اديب اريب ، شاعر سخنسنج ، مترجم زبردست ، الهى قمشهاى ، نامش مهدى و لقبش محيى الدّين بود كه در شعر به « الهى » تخلص مىكرد . تاريخ تولد وى را به تفاوت از سال 1318 تا 1320 هجرى قمرى نوشتهاند .
مولدش شهرستان « قمشه » است كه اكنون به « شهرضا » موسوم شده و در 80 كيلومترى جنوب اصفهان قرار گرفته است . نام پدرش ابو الحسن است و نياكان و اجداد وى اصلا از « سادات بحرين » بودهاند ، كه در زمان سلطنت نادر شاه افشار به ايران مسافرت كرده ، و در قمشه ساكن شدهاند . اين مطلب هم در ديوان خود مرحوم الهى مذكور است ، آنجا كه در شرح حال خود مىفرمايد :
نياكان بود از سادات بحرين * ز حفاظ قرآن قراء دفتر
زمان خواندشان در شهر قمشه * به دور نادر ، آن مرد دلاور
و هم خود ايشان چند مرتبه به استاد حسنزادهء آملى فرموده بود كه : « اصلا از سادات بحرين است ، ولى از تبديل عمامه سفيد به سياه خوددارى مىنموده است » .
مرحوم الهى علوم مقدماتى را در قمشه فراگرفت ، و سطوح عالى علمى را در اصفهان نزد علماى آن شهر از جمله : شيخ هادى فرزانه آموخت . اما روح تشنهء او سيراب نشد و او را وادار كرد تا نزد امام خود برود كه به مشهد مقدس سفر كرد ، و در جوار حرم ملكوتى امام على بن موسى الرضا عليهما السّلام به فراگيرى علم پرداخت ، و نزد علماى اين شهر همچون : سيد آقا بزرگ شهيدى ، ميرزا مهدى اصفهانى ، و سيد حسين طباطبائى قمى ، شيخ اسد اللّه يزدى ، آقا حسين فقيه خراسانى ، ملا محمّد على ( معروف به حاجى فاضل ) و شيخ حسن برسى زانوى تعلم به زمين زد و