شيخ محمّد احمدى فيروزجاهى مازندرانى ( - 1383 ق )
از چهرههاى علمى منطقهء بندپى بابل ، عالم جليل القدر و فاضل فرهيخته حاج شيخ محمّد احمدى فيروزجاهى مىباشند .
پدر بزرگوارش حجة الاسلام و المسلمين شيخ حسين احمدى كه پس از كسب فيض از اساتيد قم ، جهت تحصيل و كسب علوم عالى عازم نجف اشرف گشته و به خوشهچينى علمى پرداخت . مدتى پس از اقامت در عتبات ، همسر مكرمهاش دار فانى را وداع گفت و وى با زنى پاكدامن كه از خانوادههاى روحانى نجف اشرف بود ، وصلت نمود كه ثمرهء اين ازدواج در نجف ، تولّد چهرهء پرهيزگار منطقه ، يعنى شيخ محمّد احمدى بوده است .
شيخ محمّد در چهارسالگى به همراه والدين بزرگوارش عازم وطن گشته و وارد بندپى شدند . مدتى در وطن اصلى يعنى روستاى « فيروزجاه ثابت » و مدتى نيز در قريهء « كوپايهسرا » اقامت كرده ، سپس در روستاى « پادشاه امير » سكونت نمودند .
پدر بزرگوارش در همان روستاى پادشاه امير با تأسيس مدرسهء علميه ، طلاب فراوانى را تحت تعليم و تربيت درآورده و نوجوانان و جوانان مشتاق و تشنهء معارف دينى را سيراب ساختند .
شيخ محمّد در كنار ساير دانشپژوهان با جديت و تلاش به فراگيرى علوم اهل بيت عليهم السّلام پرداخت . ضمن آنكه در تابستان ، در منطقه « شيخ موسى » بندپى و در مدرسهء علميهاى كه آن نيز به همت پدر ارجمندش داير شده بود ، به علماندوزى و خوشهچينى از خرمن پرفيض پدر پرداخت .
ايشان پس از طىّ مراحل مقدماتى ، با تحمل زحمات فراوان و جهت نيل به مراحل بالاتر علمى ، عازم شهر مقدس قم گرديد و به ادامهء تحصيل پرداخت .
وى ادبيات را از ميرزا محمّد على اديب تهرانى و سطح را از محضر ميرزا