شيخ محمّد رفيعى طالقانى ( 1330 - 1403 ق )
حاج شيخ محمّد فرزند علامه شيخ ابو طالب رفيعى طالقانى ، از فضلاى معاصر بود .
وى در سال 1330 ق در روستاى « اردكان » از توابع طالقان متولد گرديد .
مقدمات را نزد پدرش آموخت ، و در حدود سالهاى 1345 ق به قم رهسپار شد و پس از طى كردن دروس سطح ، خارج را از محضر آيات : حاج شيخ عبد الكريم حائرى يزدى و شيخ محمّد على حائرى قمى استفاده نمود . آنگاه به تهران عزيمت داشت و به ارشاد و هدايت و همكارى با سيد مجتبى نواب صفوى پرداخت . در ضمن ايام تبليغى را در رشت و ساير مناطق استان گيلان و نيز طالقان به خدمت مذهبى و اجتماعى اشتغال پيدا مىكرد .
رفيعى مجددا به قم رفت و به تحصيل خود نزد حضرات آيات : سيد صدر الدّين صدر ، سيد حسين طباطبائى بروجردى و سيد روح اللّه خمينى ادامه داد و خود به تدريس اهتمام ورزيد . و پس از پيروزى انقلاب به طالقان - شهرك - رفت و به اقامهء نماز جمعه و جماعت و هدايت پرداخت . او مردى متنفذ و صاحب قدرت بود و در فن خوشنويسى مهارت كامل داشت .
از آثار او
1 - تلخيصى لمعتين .
2 - دژخيمان شاه و مدرسهء فيضيه .
3 - رسالهاى در صلاة .
رفيعى سرانجام در روز جمعه مطابق با 12 / فروردين / 1362 ش در سن 73 سالگى در اثر سكتهء قلبى در طالقان درگذشت . پيكرش به قم حمل و در انتهاى