در حوزهء نجف اشرف و تبريز
ايشان پس از طى تحصيل مقدمات و سطوح به نجف اشرف عزيمت نمود ، و پس از اقامت حدود ده سال از محضر آيات : ميرزا محمّد حسين نائينى و سيد ابو الحسن اصفهانى استفاده كرد ، موفق به دريافت اجازات علمى از آن دو رادمرد شد و به وطن خود مراجعت نمود .
وى ابتدا به تبريز رفت و در مدارس دينى به تدريس و تربيت طلاب اشتغال ورزيد ، و سرانجام در زادگاه خود « سردرود » اقامت و به اقامهء جماعت و تدريس مقدمات و سطوح همت گماشت ، و از جمله شاگردان ايشان حضرات اساتيد :
1 - ميرزا حسن فرهنگ سردرودى 2 - ميرزا حسن نصرتىنيا سردرودى 3 - ميرزا محمّد تقى كلباسى سردرودى 4 - آقاى سيد اسلام چاووشى ( مقيم خلجان تبريز ) ، را مىتوان نام برد .
وى در اواخر عمر نابينا گرديد و دچار سكتهء مغزى نيز شد ، ولى با همين حال به اقامهء جماعت و وعظ و ارشاد مىپرداخت ، ايشان تا آخر عمر به قوت حافظه و سرعت انتقال و زيبائى خط ، معروف بود .
درگذشت و اعقاب
نامبرده در روز پنجشنبه 7 / ربيع ثانى / 1377 ق مطابق با 9 / آبان / 1336 ش در سردرود در اثر سكتهء قلبى درگذشت ، و در قبرستان عمومى مدفون گرديد ، آنگاه پس از چند سال كالبدش به قم حمل و در قبرستان وادى السلام به خاك سپرده شد .
فرزندانش :
1 - آقا محمّد جلالى 2 - آقا حسين ، و پنج دختر از او به يادگار ماند .
- منبع
1 - اطلاعاتى از فرزند ارشد ايشان .