اصفهانى استفاده كرد .
ايشان پس از حادثهء مسجد گوهر شاد در سال 1314 شمسى و تبعيد آيات خراسان و تعطيلى حوزهء علميهء مشهد ناچار به تهران برگشته ، و از محضر آيتاللّه شيخ محمّد على شاهآبادى بهرهمند شد ، سپس به قم آمده و از محضر آيات ثلاث : سيد محمّد حجت كوهكمرى ، سيد محمّد تقى خوانسارى و سيد صدر الدّين صدر استفاده نموده ، و به تهران بازگشته و مدتى اقامت و پس از ورود آيتاللّه طباطبائى بروجردى باز به قم برگشته ، و مدت نه سال تمام به اتفاق باجناقش حجة الاسلام حاج شيخ محمّد جواد خندقآبادى به درس خارج معظمله شركت و استفاده نمود ، سپس به مشهد عزيمت و به مدت دو سال توقف و به تدريس پرداخت ، و پس از آن به تهران بازگشت و در مدرسهء مروى به تدريس فقه و اصول اشتغال نمود ، و در « مسجد خندقآباد » واقع در خيابان مولوى به اقامهء جماعت و ارشاد مردم مشغول بود .
از آثار او :
1 - مصباح المقلدين .
2 - حقائق الفقه ، در 40 جلد .
3 - خلاصة حقائق الفقه ، در چند جلد .
متوفاى روز پنجشنبه 11 / اسفند / 1373 ش مطابق با اول / شوال / 1415 ق در سن 83 سالگى در پى بيمارى در تهران ، جسدش عصر روز جمعه در قم تشييع و