شيخ مهدى حائرى تهرانى ، همبحثىهاى ايشان بودند ، و چند سالى همبحث استدلالى در منزل آقايان : سيد محمّد رضا سعيدى خراسانى و ميرزا على مشكينى همراه با سيد محمّد باقر موسوى همدانى و شيخ اسد اللّه امر اللهى داشتند .
همكارى در جامع احاديث الشيعة
استاد ستوده حدود 5 سال به امر حضرت آيتاللّه بروجردى ، هر روز صبح به منزل آقا مىرفتند و با دوستان خود مشغول جمعآورى و تدوين قسمتهايى از اين كتاب مىشدند و در تابستانها ، براى همين كار به وشنوه مىرفتند . ايشان از اعضاى جمعآورى اين كتاب ارزشمند بودند و در مورد انگيزهء جمعآورى و اقدام به اين كار فرمودند :
ابتدا 22 نفر بودند و پس از چند سال به 12 نفر رسيدند .
( شيخ حسين نورى همدانى ، تجليل تبريزى ، منتظرى ، مرحوم ربانى شيرازى ، مرحوم شيخ جواد خندقآبادى ، مرحوم شيخ عبد الرحيم نورى بروجردى ، سيد ابراهيم خسروشاهى ( ساكن تهران ) ، مرحوم شيخ محمّد على شيخزادهء قمى ، شيخ على محمّد نائينى ( نظرى ) ، شيخ محسن حرمپناهى ، شيخ على پناه اشتهاردى ، شيخ اسماعيل معزى ملايرى ، سيد محمّد حسين درچهاى ( برادرزاده آيتاللّه سيد محمّد باقر درچهاى ) سيد حسين حائرى كرمانى . )
مرحوم آيتاللّه بروجردى چندين نقيصه در وسائل الشيعة ملاحظه فرمودند كه براى رفع آنها بر اين كار اقدام كردند .
1 - اولين نقيصه اين بود كه در هر بابى ، ابواب زيادى ايشان بيان كردهاند و تكثير ابواب كردهاند و حال آنكه چند باب بيشتر لازم نبود .
2 - جاى « تقدم » يا « ياتى » كه در آخر بعضى از روايات ذكر شده مشخص نيست و بايد مقدار زيادى گشت تا محل آن را پيدا كرد . آقاى بروجردى مىفرمود :
جاى جاى اينها ، باب ، روايت و كتابى كه از آن نقل شده معين شود .